Narodnaja Wola (ros. Народная воля, Wola Ludu[1]) – organizacja rewolucjonistów rosyjskich, powstała w lesie koło Lipiecka we wrześniu 1879 r. w wyniku rozłamu organizacji Ziemla i Wola.
Dążyła do obalenia caratu i władzy przy pomocy indywidualnego terroru. Doceniała znaczenie walki politycznej dla zdobycia swobód demokratycznych, cel ten jednak starała się realizować za pomocą spisków i terroru indywidualnego (m.in. wielokrotne próby zamachu na cara Aleksandra II). Najważniejsi przywódcy: Andriej Żelabow, Aleksandr Michajłow. Działaczem Narodnej Woli był m.in. Ignacy Hryniewiecki.