| Neelie Kroes | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 lipca 1941 Rotterdam |
| Europejski Komisarz ds. Agendy Cyfrowej | |
| Okres urzędowania | od 9 lutego 2010 |
| Poprzednik | Viviane Reding (jako komisarz ds. społeczeństwa informacyjnego i mediów) |
| Europejski Komisarz ds. Konkurencji | |
| Okres urzędowania | od 22 listopada 2004 do 9 lutego 2010 |
| Poprzednik | Mario Monti |
| Następca | Joaquín Almunia |
| Minister Transportu, Robót Publicznych i Gospodarki Wodnej Holandii | |
| Przynależność polityczna | Partia Ludowa na rzecz Wolności i Demokracji |
| Okres urzędowania | od 4 listopada 1982 do 7 listopada 1989 |
| Poprzednik | Henk Zeevalking |
| Następca | Hanja Maij-Weggen |
| Sekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu, Robót Publicznych i Gospodarki Wodnej Holandii | |
| Przynależność polityczna | Partia Ludowa na rzecz Wolności i Demokracji |
| Okres urzędowania | od 28 grudnia 1977 do 11 września 1981 |
| Poprzednik | Michel van Hulten |
| Następca | Jaap van der Doef |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach | |
Neelie Kroes (ur. 19 lipca 1941 w Rotterdamie) - holenderska ekonomistka i polityk. Wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej i komisarz europejski ds. agendy cyfrowej w urzędującej Komisji Europejskiej pod przewodnictwem José Barroso. Członkini konserwatywno-liberalnej Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji (VVD).
Kroes ukończyła ekonomię na uniwersytecie w swoim rodzinnym Rotterdamie, a po studiach na kilka lat została na uczelni. W 1972 po raz pierwszy została wybrana do holenderskiego parlamentu. Przez całe lata 70. i 80. zasiadała na przemian w parlamencie i rządzie, gdzie była związana przede wszystkim z ministerstwem transportu i robót wodnych - początkowo jako wiceminister, a potem minister. W 1989 odeszła z polityki do biznesu i nauki, w których pracowała aż do swego powołania do KE w 2004. W pierwszej Komisji Europejskiej José Manuela Barroso pełniła funkcję komisarza ds. konkurencji.
Jej nominacja wzbudziła spore kontrowersje, gdyż jako komisarz zatwierdzająca m.in. fuzje, niekiedy podejmuje decyzje w sprawie firm, z którymi wcześniej była związana jako menedżerka. W takich sytuacjach, na mocy dobrowolnej decyzji pani komisarz, jej kompetencje przejmował jej irlandzki kolega z Komisji, Charlie McCreevy.
W II Komisji Barroso objęła funkcję wiceprzewodniczącej Komisji i komisarz ds. agendy cyfrowej[1]. Na tym stanowisku działalność rozpoczęła po zatwierdzeniu składu Komisji przez Parlament Europejski w lutym 2010.
26 października 1981 została odznaczona Orderem Lwa Niderlandzkiego, a 20 listopada 1989 Orderem Oranje-Nassau.
| ||||||||||
