Neutron

Ten artykuł dotyczy cząstki subatomowej. Zobacz też: Neutron (ujednoznacznienie).

Diagram Feynmana rozpadu neutronu w procesie beta minus

Neutron (z łac. neuter - "obojętny") to cząstka subatomowa występująca w jądrach atomowych. Jest obojętny elektrycznie. Posiada spin ½.

Według Modelu Standardowego neutron jest cząstką złożoną należącą do klasy barionów, a dokładniej nukleonów i składa się z dwóch kwarków dolnych (d) i jednego górnego (u), związanych ze sobą oddziaływaniem silnym.

Neutrony będące częścią jąder atomowych są bardzo stabilne. Samodzielne neutrony (tzn. występujące poza jądrem) nie są stabilne, ale rozpadają się w wyniku oddziaływań słabych. Średni czas życia swobodnego neutronu wynosi 885,7 s (około 15 min.^[1]). Rozpad następuje zgodnie z reakcją

.

Jego masa spoczynkowa wynosi 1,008 664 915 78 u, czyli 1,674 927 21·10^-27 kg (jest nieco większa od masy protonu)^[2].

[edytuj] Parametry

• liczba barionowa = +1
• masa spoczynkowa = 939,565 MeV/c² = 1,675·10^-27 kg^[2]
• moment magnetyczny = −1,913 043 magnetonów jądrowych^[2]
• spin = 1/2 h (w jednostkach stałej Plancka)

Neutron składa się z 3 kwarków (udd)

[edytuj] Zobacz też

Zobacz hasło neutron w Wikisłowniku

• neutrony zimne, neutrony termiczne, neutrony epitermiczne, neutrony prędkie, rozpad beta.
• Detekcja neutronów, James Chadwick
• gwiazda neutronowa

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Podstawowe własności neutronów

  Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Neutron