| New Horizons | |
|---|---|
 | |
| Zaangażowani | NASA |
| Rakieta nośna | Atlas V 551 z dodatkowym stopniem Star-48B |
| Miejsce startu | Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral, USA |
| Cel misji | Jowisz |
| Cel misji | Pluton |
| Orbita (docelowa, początkowa) | |
| Czas trwania | |
| Początek misji | 19 stycznia 2006 (19:00 UTC) |
| Koniec misji | 11 czerwca 2022 |
| Wymiary | |
| Wymiary | kadłub: 0,7 m x 2,1 m x 2,7 m |
| Masa całkowita | 478 kg |
| Masa aparatury naukowej | 30 kg |
New Horizons (ang. Nowe Horyzonty) – sonda kosmiczna zbudowana przez amerykańską agencję kosmiczną NASA w ramach programu New Frontiers (Nowe Granice). Celem jej jest zbadanie Plutona (planety karłowatej na krańcach Układu Słonecznego), jego księżyca Charona oraz co najmniej jednego innego obiektu pasa Kuipera. Sonda nie zostanie wprowadzona na orbitę planety karłowatej, lecz przeleci obok niej w bezpiecznej odległości. Misja będzie miała za zadanie sporządzić dokładne mapy Plutona i jego księżyca Charona, określić skład ich powierzchni oraz zbadać atmosferę Plutona. W związku z odkryciem trzech małych księżyców zewnętrznych (Hydry, Nixa i P4), do celów misji zostaną dodane zadania związane z badaniem tych obiektów.
Spis treści |
Sonda New Horizons została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną z przylądka Canaveral na Florydzie przy użyciu rakiety nośnej Atlas V 551 19 stycznia 2006 roku.
Sonda bezpośrednio po starcie została wprowadzona na trajektorię transferową do Plutona, będącą jednocześnie trajektorią ucieczkową z Układu Słonecznego. Po zakończeniu pracy silników rakietowych oraz głównego silnika (łącznie 47 min 22 s) sonda opuściła okolice Ziemi z prędkością wynoszącą 16,26 km/s (58 536 km/h), co czyni ją pojazdem kosmicznym opuszczającym Ziemię, z największą w historii startów uzyskaną prędkością[1]. Z tą prędkością opuszczenie układu Ziemia - Księżyc zajęło sondzie około 9 godzin. Dla porównania loty translunarne programu Apollo zajmowały około 3 dób.
Aby ograniczyć grawitacyjne oddziaływanie Słońca, powodujące stopniowe zmniejszanie prędkości sondy w czasie opuszczania przez nią Układu Słonecznego, trajektorię zaplanowano w taki sposób, aby wykorzystać asystę grawitacyjną Jowisza, ponownie zwiększyć prędkość sondy i skrócić tym samym czas transferu do Plutona. 28 lutego 2007 sonda przeleciała koło Jowisza, wykonując obserwacje tej planety, jej księżyców i pierścieni.
NASA na pokładzie sondy, tak jak to już czyniła w przypadku innych misji, umieściła CD z nazwiskami 435 000 osób, które wpisały się na listę chętnych. Wpis był darmowy i można go było dokonać przez Internet (jako dowód otrzymywało się certyfikat z unikatowym numerem). Na pokładzie sondy znajduje się także amerykańska flaga, niewielki kawałek kadłuba samolotu rakietowego SpaceShipOne oraz mały aluminiowy pojemnik z prochami odkrywcy Plutona Clyde'a Tombaugha[2][3].
W przypadku przedłużenia misji i skierowania sondy do kolejnych ciał pasa Kuipera, zostaną przeprowadzone analogiczne obserwacje mijanych obiektów.
New Horizons jest piątą sondą w historii eksploracji przestrzeni kosmicznej, która znalazła się na trajektorii ucieczkowej z Układu Słonecznego poza orbitą Saturna. Cztery poprzednie sondy, które opuściły już Układ Słoneczny to Pioneer 10, Pioneer 11, Voyager 1 i Voyager 2.
Kadłub sondy wykonany jest z aluminium i ma kształt graniastosłupa trójkątnego o długości 2,11 m, maksymalnej szerokości 2,74 m i wysokości 0,68 m. Do boku kadłuba przymocowany jest generator radioizotopowy (RTG) zawierający 11 kg ditlenku plutonu 238. Na początku misji generator dostarczał energii o mocy około 240 W i napięciu 30 V. Podczas przelotu koło Jowisza dostarczana moc wynosi 234 W, a podczas przelotu koła Plutona spadnie do około 200 W. Łączność z sondą zapewniają antena główna o średnicy 2,1 m, mniejsza antena o średnicy 0,3 m oraz dwie anteny pomocnicze, które używane były tylko do odległości 5 AU od Ziemi. Prędkość przesyłania danych na Ziemię z okolic Plutona będzie wynosić od 600 do 1200 bitów na sekundę. Sonda wyposażona jest w zestaw 4 silników o ciągu 4,4 N i 12 silników o ciągu 0,8 N. Służą one do wykonywania korekt kursu i do kontroli położenia sondy. Materiał pędny dla silników stanowi hydrazyna. Sonda przez większą część lotu jest stabilizowana obrotowo, natomiast podczas przelotów obok planet używana jest stabilizacja trójosiowa. Całkowita wysokość sondy od podstawy kadłuba do szczytu zestawu anten wynosi 2,2 m. Całkowita masa startowa wynosiła 478 kg, w tym 77 kg hydrazyny i 30 kg masy aparatury naukowej.
 | Start sondy New Horizons Start sondy z Centrum Lotów Kosmicznych im. Johna F. Kennedy'ego - 19 stycznia 2006. |
| Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc. | |
| ||||||||||||||||||||
