Niebieski lód lodowcowy - najstarszy lód lodowcowy, charakteryzujący się dużym ziarnem (średnicy do kilku centymetrów). Powstaje w głębokich warstwach lodowców. Pod naciskiem wyższych warstw lodowca firnowego wewnętrzna część śniegu ulega lokalnemu stopieniu i powolnej krystalizacji, powstają kryształy lodu niemal całkowicie pozbawione elementów rozpraszających światło, takich jak granice ziaren, pęcherzyki powietrza, mikropęknięcia. Czas powstawania niebieskiego lodu lodowcowego waha się od 5 lat w niektórych lodowcach Alaski do ponad 100 lat w lodowcach[potrzebne źródło].
Niebieski kolor lodu podobnie jak niebieski kolor czystej wody wynika z rezonansowego pochłaniania przez jony OH- światła głównie koloru czerwonego[1].
