Niecka północnosudecka (depresja północnosudecka, synklinorium północnosudeckie) – rozległa jednostka geologiczna (tektoniczna) w północno-zachodniej części Sudetów. Graniczy od południa z blokiem karkonosko-izerskim, od wschodu z metamorfikiem kaczawskim, a od północy z blokiem przedsudeckim i perykliną Żar.
Ma kształt niecki wydłużonej z północnego zachodu na południowy wschód. Na południowym wschodzie ma kilka odgałęzień: nieckę leszczyńską, rów Świerzawy oraz rów Wlenia. Na południowym wschodzie, poprzez rów Świerzawy łączy się z zapadliskiem Wolbromka i zapadliskiem Wierzchosławic.
Zbudowana jest ze skał osadowych i skał wulkanicznych, powstałych w okresie od górnego karbonu (stefan, być może westfal) do górnej kredy. Są to przede wszystkim piaskowce, mułowce, wapienie, margle, gipsy i anhydryty, a ze skał wulkanicznych: porfiry, melafiry i ich tufy.
Skały wypełniające nieckę północnosudecką budują podłoże części Gór Kaczawskich, Pogórza Kaczawskiego i Pogórza Izerskiego, a w części północno-zachodniej również Niziny Śląsko-Łużyckiej (Borów Dolnośląskich).
