| Niezwykła podróż Baltazara Kobera | |
| Gatunek | kostiumowy, przygodowy |
| Data premiery | 26 grudnia 1988 |
| Kraj produkcji | Polska, Francja |
| Język | polski |
| Czas trwania | 115 min. |
| Reżyseria | Wojciech Jerzy Has |
| Scenariusz | Wojciech Jerzy Has |
| Główne role | Rafał Wieczyński, Michel Lonsdale, Adrianna Biedrzyńska, Andrzej Szczepkowski, Władysław Dewoyno |
| Muzyka | Zdzisław Szostak |
| Zdjęcia | Grzegorz Kędzierski |
| Scenografia | Wojciech Jaworski |
| Kostiumy | Magdalena Biernawska, Maria Nowotny |
| Montaż | Wanda Zeman |
| Produkcja | Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Rondo |
Niezwykła podróż Baltazara Kobera – polski film fabularny w reżyserii Wojciecha Hasa, którego pierwowzorem była powieść Fredericka Tristana "Les tribulations de Balthasar Kober".
Film opowiada o Baltazarze, który potrafi kontaktować się z zaświatami. Jego umiejętności stają się przyczyną drwin i niechęci jego kolegów z seminarium i kleryków. Po śmierci doktora Sigismunda, ojca Baltazara, Kobera zaczynają otaczać duchy zmarłych, w tym prześladuje go upadły anioł Flamand, uosobienie Szatana. W drodze do Drezna spotyka podróżnika Pappagallo, który prowadzi Baltazara do obozu komediantów, gdzie chłopak poznaje lutnistkę Rosę, lecz gdy rano budzi się obozowisko jest puste. Po przybyciu do seminarium Baltazar pomaga w ucieczce drukarzowi i opuszcza seminarium. Nocą w oberży Baltazarowi ukazuje się matka, od której dowiaduje się o reformatorskiej działalności drukarza skazanego wyrokiem inkwizycji na stos. Następnie Baltazar poznaje doktora, alchemika Fryderyka Cammerschulze, ukrywającego zbiegłego drukarza. Do domu doktora wkraczają strażnicy, a Kober ucieka. Baltazar zostaje wywieziony z miasta w trumnie w kondukcie zmarłych na dżumę. Za murami oczekuje go Fryderyk i razem wyruszają w drogę do Wenecji. Podczas postoju w oberży Kober zostaje rozpoznany przez studentów z seminarium. Dochodzi między nimi do bójki, w której Baltazar zostaje ciężko ranny. Po przebudzeniu, Baltazar dowiaduje się o czekającej go podróży do Wenecji, którą młodzieniec musi odbyć samotnie, by spotkać się z Battistą Strozzim. Ku zdumieniu Baltazara, Cammerschulze ucztuje wraz z Flamandem. Kober dociera do Wenecji i staje przed obliczem zakonnika Strozziego. Ten kieruje go do domu schadzek Garganelli, gdzie może znaleźć bezpieczne schronienie przed szpiegami Inkwizycji. Baltazar dowiaduje się od Strozziego, że Fryderyk oddał się zamiast swego ucznia w ręce Inkwizycji. Jasne stało się dla niego owo niezrozumiałe wcześniej zachowanie Fryderyka wobec Flamanda. Strozzi prowadzi Baltazara do Rosy i jej przyjaciół. Płyną razem gondolą, której wioślarz przebrany jest w szaty śmierci.
| ||||||||||||||||
