Nisza ekologiczna

Nisza ekologiczna – zespół czynników ekologicznych (np. światło, pokarm, miejsce) zapewniający osobnikowi, populacji lub gatunkowi warunki do życia. Według modelu Hutchinsona z 1957 roku można rozpatrywać niszę jako n-wymiarową przestrzeń której wymiarami są czynniki ekologiczne^[1].

Na terenie biocenozy populacje konkurują o korzystne czynniki. Zgodnie z zasadą Gausego jedna nisza może być zajęta tylko przez jedną populację. Nisza ekologiczna określa miejsce danej populacji w biocenozie.

Można wyróżnić^[1]:

• niszę podstawową (fundamentalną, potencjalną, ang. fundamental niche) - możliwą ze względu na właściwości organizmu
• niszę realizowaną (ang. realized niche) - ograniczoną przez konkurencję.

Określa znaczenie i rolę danego gatunku w ekosystemie, tj. sposób przetwarzania energii (miejsce w łańcuchu pokarmowym), zachowania się, wpływ na środowisko i zależności od innych gatunków. Rodzaje nisz ekologicznych:

• przestrzenna (siedlisko, występowanie danego organizmu),
• troficzna (pokarm, zaspokajanie potrzeb),
• fizjologiczno-przystosowawcza (czynności, oddziaływania).

Nisze ekologiczne:

• sąsiadujące,
• zachodzące na siebie,
• rozdzielne.^{[potrzebne źródło]}

[edytuj] Zobacz też

• Zakres tolerancji

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Szkolny słownik biologia