| Norman Davies | |
 Norman Davies, Warszawa 2007 | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 czerwca 1939 Bolton (Wielka Brytania) |
| Zawód | historyk |
| Odznaczenia | |
     | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
 Norman Davies w Wikicytatach | |
Ivor Norman Richard Davies (ur. 8 czerwca 1939 w Bolton) – brytyjski historyk walijskiego pochodzenia, profesor Uniwersytetu Londyńskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności i Akademii Brytyjskiej, autor prac dotyczących historii Europy, Polski i Wysp Brytyjskich.
Spis treści |
Norman Davies jest synem Richarda i Elizabeth Davies. Studiował historię w Magdalen College na Uniwersytecie Oksfordzkim, w Grenoble, w Perugii i na University of Sussex. Doktoryzował się w 1973 na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Od 1971 roku jest wykładowcą, a od 1985 roku profesorem zwyczajnym w Szkole Studiów Słowiańskich i Wschodnioeuropejskich (School of Slavonic and East European Studies) University College London w Londynie. Jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie.
Po przejściu na wcześniejszą emeryturę poświęcił się pisaniu książek. Jest autorem takich dzieł historycznych jak: Boże igrzysko (Historia Polski w dwóch tomach), Serce Europy (Krótka Historia Polski), Orzeł biały – czerwona gwiazda, Wojna polsko-sowiecka 1919-1920, Europa, Mikrokosmos (historia Wrocławia), Wyspy. Jedno z ostatnich jego dzieł, Powstanie 44 było jedną z najlepiej sprzedających się książek sierpnia 2004.
Dzięki książce Boże igrzysko (ang. God's Playground) historia Polski stała się bardziej dostępna czytelnikom na Zachodzie. Davies pisał o dziejach Polski często i z dużą dokładnością.
Członek Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu.
W Krakowie, z którym Davies czuje więź osobistą (jest nawet zagorzałym kibicem miejscowej Cracovii[1]), poznał swoją żonę Marię Korzeniewicz, która pochodzi z Dąbrowy Tarnowskiej. Ma dwóch synów. Mieszka w Londynie.
W 1998 roku powstał film dokumentalny o Normanie Daviesie w reżyserii Krzysztofa Wierzbickiego pt."Historia Normana Daviesa"[2].
Prezydent RP na uchodźstwie Edward Raczyński udekorował go Orderem Odrodzenia Polski[3].
22 grudnia 1998 prezydent Aleksander Kwaśniewski nadał Daviesowi Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[4].
W 1995 został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est.
Davies otrzymał także tytuł honorowego obywatela Warszawy, Krakowa[5], Lublina i Wrocławia oraz tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego (2003), Uniwersytetu Gdańskiego[6], UMCS[7] oraz Uniwersytetu Warszawskiego (2007)[8]. Honorowy członek Związku Powstańców Warszawskich. Władze Wrocławia ofiarowały mu mieszkanie służbowe. Laureat Nagrody im. Kazimierza Pułaskiego – "rycerz wolności" (2006).
W 2005 z rąk ministra Waldemara Dąbrowskiego odebrał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[9].
W maju 2005 został udekorowany Krzyżem Wielkim (na Wielkiej Wstędze) Orderu św. Stanisława, nadanym przez Wielką Narodową Kapitułę Orderu św. Stanisława w Polsce. Dekoracja miała miejsce w warszawskich Łazienkach, a dokonał jej osobiście Wielki Mistrz Kapituły Orderu, prof. Marek Kwiatkowski[10].
13 listopada 2009 za niezwykłe zasługi dla upowszechnienia polskiej i europejskiej historii, w tym uwarunkowań naszej polityki zagranicznej dawniej i współcześnie minister Radosław Sikorski nadał Daviesowi Odznakę Honorową "Bene Merito"[11]. Uroczystość dekoracji odbyła się 26 lutego 2010 w Londynie[12].
9 lutego 2012 Davies odebrał nagrodę im. prof. Aleksandra Gieysztora przyznaną mu za działalność upowszechniającą polskie dziedzictwo kulturowe i wykazanie związków dziedzictwa kulturowego Polski oraz centralnych i wschodnich obszarów Europy z dziedzictwem całego kontynentu[13].
