Widget
Podziel się:

Nowy Testament


Pierwsza strona Ewangelii Jana z Biblii Johna Wyclifa (XIV wiek)

Nowy Testament (gr. Καινή Διαθήκη, Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki. Świadkowie Jehowy używają jako nazwy Nowego Testamentu określenia Chrześcijańskie Pisma Greckie[1][2].

Spis treści

[edytuj] Zawartość

Nowy Testament składa się z:

Powyższa kolejność wynika z tradycji, a nie z chronologii powstania - przyjmuje się, że najwcześniejsze są niektóre z Listów św. Pawła, a Ewangelie powstały później.

[edytuj] Księgi historyczne

[edytuj] Ewangelie

Lp.Tytuł księgiSiglaTytuł greckiTytuł łacińskiLiczba rozdziałówTradycyjny autor
1.Ewangelia MateuszaMt lub MatΚατά ΜαθθαίονEvangelium secundum Matthaeum28Mateusz Ewangelista
2.Ewangelia MarkaMk lub MarΚατά ΜάρκονEvangelium secundum Marcum16Marek Ewangelista
3.Ewangelia ŁukaszaŁk lub ŁukΚατά ΛούκανEvangelium secundum Lucam24Łukasz Ewangelista
4.Ewangelia JanaJ lub JanΚατά ΙωάννηνEvangelium secundum Ioannem21Jan Ewangelista

[edytuj] Dzieje Apostolskie

Lp.Tytuł księgiSiglaTytuł greckiTytuł łacińskiLiczba rozdziałówTradycyjny autor
5.Dzieje ApostolskieDz lub Dz.Ap.Πράξεις των ΑποστόλωνActus Apostolorum28Łukasz Ewangelista

[edytuj] Księgi dydaktyczne (mądrościowe)

[edytuj] Listy św. Pawła

Lp.Tytuł księgiSiglaTytuł greckiTytuł łacińskiLiczba rozdziałówTradycyjny autor
6.List do RzymianRz lub RzymΠρος ΡωμαίουςEpistula ad Romanos16Paweł z Tarsu
7.1 List do Koryntian1 KorΠρος Κορινθίους Α'Epistula I ad Corinthios16Paweł z Tarsu
8.2 List do Koryntian2 KorΠρος Κορινθίους Β'Epistula II ad Corinthios13Paweł z Tarsu
9.List do Galatów/List do GalacjanGa lub GalΠρος ΓαλάταςEpistula ad Galatas6Paweł z Tarsu
10.List do EfezjanEf lub EfezΠρος ΕφεσίουςEpistula ad Ephesios6Paweł z Tarsu
11.List do FilipianFlp lub FilipΠρος ΦιλιππησίουςEpistula ad Philippenses4Paweł z Tarsu
12.List do KolosanKolΠρος ΚολοσσαείςEpistula ad Colossenses4Paweł z Tarsu
13.1 List do Tesaloniczan1 TesΠρος Θεσσαλονικείς Α'Epistula I ad Thessalonicenses5Paweł z Tarsu
14.2 List do Tesaloniczan2 TesΠρος Θεσσαλονικείς Β'Epistula II ad Thessalonicenses3Paweł z Tarsu
15.1 List do Tymoteusza1 Tm lub 1 TymΠρος Τιμόθεον Α'Epistula I ad Timotheum6Paweł z Tarsu
16.2 List do Tymoteusza2 Tm lub 2 TymΠρος Τιμόθεον Β'Epistula II ad Timotheum4Paweł z Tarsu
17.List do TytusaTt lub TytΠρος ΤίτονEpistula ad Titum3Paweł z Tarsu
18.List do FilemonaFlm lub FilemΠρος ΦιλήμοναEpistula ad Philemonem1Paweł z Tarsu
19.List do Hebrajczyków/List do ŻydówHbr lub HebrΠρος ΕβραίουςEpistula ad Hebraeos13osoba ze środowiska Pawła z Tarsu

[edytuj] Listy powszechne

Lp.Tytuł księgiSiglaTytuł greckiTytuł łacińskiLiczba rozdziałówTradycyjny autor
20.List JakubaJk lub JakΙακώβουEpistula Iacobi5Jakub Apostoł
21.1 List Piotra1 P lub 1 PiotrΠέτρου Α'Epistula I Petri5Piotr Apostoł
22.2 List Piotra2 P lub 2 PiotrΠέτρου Β'Epistula II Petri3Piotr Apostoł
23.1 List Jana1 J lub 1 JanΙωάννου Α'Epistula I Ioannis5Jan Ewangelista
24.2 List Jana2 J lub 2 JanΙωάννου Β'Epistula II Ioannis1Jan Ewangelista
25.3 List Jana3 J lub 3 JanΙωάννου Γ'Epistula III Ioannis1Jan Ewangelista
26.List JudyJudΙούδαEpistula Iudae1Juda Tadeusz Apostoł

[edytuj] Księgi prorockie

Lp.Tytuł księgiSiglaTytuł greckiTytuł łacińskiLiczba rozdziałówTradycyjny autor
27.Apokalipsa św. Jana/Objawienie św. JanaAp lub ObjΑποκάλυψις ΙωάννουApocalypsis Ioannis22Jan Ewangelista

[edytuj] Kanoniczność

Information icon.svg Osobny artykuł: Kanon Biblii.

Wraz z rozkwitem chrześcijaństwa i rosnącą liczbą pism chrześcijańskich pojawił się w sposób naturalny problem ustalenia które z nich uznać za apostolskie, natchnione i kanoniczne. W wyniku długotrwałego procesu formowania się kanonu ukształtował się zestaw 27 ksiąg Nowego Testamentu, który jest przyjmowany za obowiązujący przez prawie wszystkie wyznania i kościoły katolickie, protestanckie i prawosławne.

Trzon kanonu (Ewangelie, Dzieje Apostolskie, 13 listów Pawła, 1 list Jana) Nowego Testamentu uformował się już w II wieku, jednak niektóre księgi, których kanoniczność kwestionowano i dyskutowano, musiały czekać dłużej na ich włączenie do kanonu (np. wątpliwości dotyczyły Janowego autorstwa Apokalipsy). Niektóre księgi posiadały lokalnie status natchnionych, mimo iż nie znalazły się w ostatecznym kanonie, m.in. Pasterz Hermasa, Apokalipsa Piotra, 1 List Klemensa.

Przy ustalaniu kanoniczności księgi odwoływano się do następujących zagadnień:

  • Czy źródłem informacji jest apostoł?
  • Czy jest zgodna z resztą pism?
  • Czy posiada powszechną akceptację wśród chrześcijańskich gmin?
  • Czy jest zgodna z doktryną ortodoksyjną?

Do ostatecznego etapu zamykania kanonu przyczyniły się prześladowania chrześcijan za cesarza Dioklecjana (303-311), które obejmowały konfiskatę ksiąg chrześcijańskich. Przełożonym kościołów potrzebne były ustalenia, które księgi uznać za święte, aby je chronić, a w ręce władz rzymskich wydawać pisma mniejszej rangi. Obecny skład Nowego Testamentu podany po raz pierwszy znajduje się w liście Atanazego z 367 r. Taką samą listę ksiąg uznanych za kanoniczne ratyfikowały synody w Hipponie (390 r.) i Kartaginie (393 r.).

[edytuj] Kanon syryjski

Syryjscy monofizyci i jakobici nie uznają w kanonie Nowego Testamentu tzw. listów powszechnych (2 list Piotra; 2 i 3 list Jana; List Judy) i Apokalipsy. Natomiast nestorianie (wschodni Syryjczycy) używali starego przekładu Peszitta zawierający wszystkie księgi Starego i Nowego Testamentu oprócz: Listu Jakuba, 2 Listu Piotra, 2 i 3 Listu Jana i Apokalipsy. U współczesnych nestorian rozpowszechnia się już nowy przekład Peszitta zawierający wszystkie księgi kanoniczne, tak Starego jak i Nowego Testamentu.

[edytuj] Kanon koptyjski

W Kościele koptyjskim nie ma listy ksiąg natchnionych. Za kanoniczne księgi Nowego Testamentu, prócz całego kanonu powszechnego, uznaje się także 1. i 2. list św. Klemensa Rzymskiego do Koryntian, 8 ksiąg Konstytucji Apostolskich również przypisywane św. Klemensowi, List Barnaby oraz dzieło Hermasa pt. Pasterz.

[edytuj] Kanon etiopski

W kanonie Nowego Testamentu podobnie jak w Kościele koptyjskim uznaje się za kanoniczne 27 ksiąg kanonu powszechnego oraz Listy św. Klemensa Rzymskiego, Konstytucje Apostolskie oraz Pasterza Hermasa.

[edytuj] Kanon ormiański

Mimo iż ormiańscy teologowie nie mają sprecyzowanych pojęć dotyczących natchnienia biblijnego i kanoniczności ksiąg św. do kanonu Nowego Testamentu zaliczają prócz 27 podstawowych także apokryficzny 3. List do Koryntian oraz dwa Listy Koryntian do św. Pawła.

[edytuj] Reformacja i protestantyzm

Niektórzy reformatorzy protestanccy w XVI wieku podważali kanoniczność niektórych ksiąg Nowego Testamentu. Marcin Luter przez pewien czas uznawał za deuterokanoniczne: List do Hebrajczyków, List Jakuba, List Judy oraz Apokalipsę świętego Jana. Huldrych Zwingli uważał za deuterokanoniczną samą Apokalipsę.

Poglądy poszczególnych reformatorów nie zostały jednak przyjęte przez Kościoły protestanckie. Wszystkie wyznania protestanckie uznały kanoniczność całości Nowego Testamentu. Za kanonem powszechnym opowiedzieli się również Karlstadt i Kalwin wśród reformatorów. Kanon powszechny potwierdziły ostatecznie protestanckie wyznania wiary: gallikańskie (1559), anglikańskie, belgijskie (1562) i helweckie II (1564). Kościoły poreformacyjne także uznały cały kanon NT w swoich wyznaniach wiary.

[edytuj] Manuskrypty

Najstarsze fragmenty odpisów pochodzą z II w. (tzw. papirus Rylandsa - P52, A. Chester Beatty'ego, Bodmera XIV-XV oraz Bodmera II).

Większe kodeksy Nowego Testamentu pochodzą z IV-V wieków (są to Kodeks Synajski (S) i Kodeks Watykański (B)) oraz z V wieku (Kodeks Aleksandryjski (A), Kodeks Efrema (C) oraz Kodeks Bezy (D)).

[edytuj] Apokryfy

Information icon.svg Osobny artykuł: apokryf.

Apokryfami nazywamy pisma, które nie zostały przyjęte do konkretnego kanonu Pism Świętych. Konkretne pismo może być uznawane w jednym z kanonów, w drugim zaś uważane za niekanoniczne – pisma te nie są jednak uważane wtedy za apokryficzne. Poniżej znajduje się lista niektórych apokryfów nieuznawanych przez żaden z kanonów:

Przypisy

  1. Jehovah's Witnesses—Who Are They? What Do They Believe? (ang.). watchtower.org. [dostęp 2012-01-26].
  2. God's Name and the "New Testament" (ang.). watchtower.org. [dostęp 2012-01-26].

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Tekst Nowego Testamentu
Audio
Introdukcje i krytyka tekstu


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne