Obiekt liniowy – to rodzaj obiektu budowlanego, którego charakterystycznym parametrem jest długość. Pojęcie obiektu budowlanego zostało zdefiniowane w Prawie budowlanym. Wyodrębnienie tej grupy obiektów budowlanych jako odrębnego pojęcia zostało dokonane celem sprecyzowania pewnych specyficznych zapisów w przepisach prawa dotyczących tylko tej grupy, np. w kwestii pewnych procedur prawno–administracynych[a], braku obowiązku umieszczenia tablicy informacyjnej[b], itp.. Zaliczenie obiektu liniowego do grupy obiektów budowlanych dokonane jest w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego[c], a jego definicja znajduje się w art. 3 pkt 3a tej ustawy. Definicja ta oprócz zwartego wyżej określenia, że jest to obiekt, którego charakterystycznym parametrem jest długość, zawiera także wyliczenie podstawowych obiektów liniowych. Są to[1][2]:
Pojęcie obiektu liniowego stosowane jest oczywiście nie tylko w samej ustawie Prawo budowlane, ale również w przepisach wykonawczych wydanych z odpowiedniej delegacji ustawowej zawartej w tymże prawie[1]. Przykładowo rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, posługując się tym pojęciem, odnosi pewne specyficzne wymogi co do zakresu i formy projektu budowlanego dla obiektu liniowego, wynikające z jego specyfiki[3].
Jul2005.jpg)
