Ofiara – podstawowa, obok modlitwy, forma kultu religijnego[1], występująca we wszystkich religiach, począwszy od pierwotnych do najbardziej rozwiniętych. Polega na składaniu darów bóstwu. Często łączona z ucztą religijną.
Spis treści |
Celem ofiary jest wykonanie zobowiązania wobec bóstwa, przebłaganie i zapewnienie sobie przychylności, pomocy lub złagodzenie gniewu.
Przedmiot ofiary był uzależniony od trybu życia ludności. W kulturze myśliwskiej i hodowlanej składano w ofierze przeważnie zwierzęta. W kulturze rolniczej obok zwierząt, ofiarowano płody ziemi: zboże, mąkę, placki, oliwę, wino, owoce, kwiaty.
Ofiarę z człowieka – formę mordu rytualnego praktykowano w wielu starożytnych kulturach, zwłaszcza w Mezoameryce i na Bliskim Wschodzie. Odmianami ofiary z człowieka są:
Od czasów upaniszad popularyzowano interioryzację ofiary w procesie indywidualnej sadhany.
W religii chrześcijańskiej składanie starotestamentowe ofiar zostało zastąpione przez jednorazową doskonałą ofiarę Jezusa Chrystusa, który umarł na krzyżu za grzechy ludzkości. W katolicyzmie i prawosławiu ofiara Chrystusa jest sakramentalnie uobecniana podczas Eucharystii. Zobacz też: Baranek Boży.
W wierzeniach Słowian zwana obiatą, trzebą lub żertwą.
| |||||||||||||||||||||||||||
