Noworodek – dziecko od urodzenia do ukończenia 4 tygodni (28dni). [1]
Okres noworodkowy jest czasem, w którym następuje pełne przystosowanie dziecka do zmienionych warunków po urodzeniu. U noworodków donoszonych okres ten wynosi 28 dni, u wcześniaków może ulec wydłużeniu. [1] Nauka, która zajmuje się tym okresem to neonatologia.
Spis treści |
Dziecko martwo urodzone to noworodek bez objawów życia urodzony najwcześniej w 24 tygodniu ciąży.
Wskaźnik śmiertelności okołoporodowej zawiera wszystkie dzieci martwo urodzone i zmarłe w ciągu pierwszych 7 dni życia i jest wyrażany na 1000 urodzeń (żywych i martwych).
Wskażnik śmiertelności noworodkowej to ilość noworodków zmarłych w czasie pierwszych 4 tygodni życia na 1000 żywych urodzeń.
Wskaźnik śmiertelności okołoporodowej w Polsce w roku 1999 wynosił 10,8; w roku 2008 wynosił 7,6
[3] [4]
Wskaźnik śmiertelności noworodkowej w Polsce w roku 1999 wynosił
Noworodek śpi około 21 godzin na dobę (występują jednak duże odchylenia osobnicze), budząc się tylko w porach karmienia. Wyodrębnienie tego okresu z niemowlęctwa jest konieczne ze względu na trwający w tym czasie okres adaptacji młodego organizmu do życia w nowym środowisku. Nauką zajmującą się problemami zdrowotnymi tego okresu jest neonatologia. Noworodek jest bezsilny i bezbronny wobec otoczenia. Po ok. 2 tygodniach życia rozpoznaje głosy bliskich. Zachodzi przełom hormonalny, zmiana obrazu krwi, przepuszczalność błony jelitowej. Dziecko jest podatne na infekcje, ma podwyższoną ciepłotę ciała. Ma wrodzone odruchy chwytne i ssania. Okres ten kończy się wraz ze stabilizacją układów oddychania, krążenia, wydalania i gdy następuje wyrównanie urodzeniowej masy ciała, później odpada pępowina, występuje obfita podściółka tłuszczowa.
| |||||