| Olivia de Havilland | |||||||||||||
 Olivia de Havilland (ok. 1940) | |||||||||||||
| Prawdziwe imię i nazwisko | Olivia Mary de Havilland | ||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 1 lipca 1916 Tokio | ||||||||||||
| Zawód | Aktorka | ||||||||||||
| Współmałżonek | Pierre Galante (1955-1979) Marcus Goodrich (1946-1953) | ||||||||||||
| Lata aktywności | od 1935 | ||||||||||||
| |||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons | |||||||||||||
Olivia Mary de Havilland (ur. 1 lipca 1916 w Tokio w Japonii) − amerykańska aktorka filmowa, dwukrotna laureatka Oscara za role pierwszoplanowe. Odznaczona Narodowym Medalem Sztuki.
Spis treści |
Gdy miała 3 lata jej rodzice rozwiedli się, a Olivia wraz z matką i młodszą o rok siostrą Joan (która później także została znaną aktorką) przeniosły się do Los Angeles. W wieku 18 lat podpisała swój pierwszy kontrakt. Jej pierwszym filmem był Sen nocy letniej Williama Dieterle i Maxa Reinhardta z roku 1935. Później wystąpiła w m.in. w Przygodach Robin Hooda. W wieku 22 lat Olivia została zaangażowana do roli Melanii Hamilton w legendarnej ekranizacji bestselleru Margaret Mitchell Przeminęło z wiatrem. Kreacja Olivii zdobyła uznanie krytyki i zaowocowała pierwszą nominacją do Oscara, dla aktorki drugoplanowej. Początkowo rolę Melanii proponowano siostrze Olivii - Joan, ta jednak ją odrzuciła. Lata 40. były czasem rozkwitu kariery Olivii. W 1940 zagrała w Złote wrota, a za rolę w tym filmie nagrodzono ją drugą nominacją do Oscara, tym razem za rolę pierwszoplanową, ale zdystansowała ją młodsza o rok siostra. Olivia, pod koniec Oscarowej gali, podeszła do siostry i chciała jej pogratulować zwycięstwa, jednak Joan nie przyjęła gratulacji, odwróciła się i odeszła. Konflikt między siostrami, który rozpoczął się w okresie dzieciństwa, trwał nadal. Olivia była podobno faworyzowana przez matkę, niespełnioną aktorkę, która chciała, aby córki zrealizowały jej marzenia o karierze w Hollywood. Doszło nawet do tego, że matka zabroniła używać Joan nazwiska rodowego de Havilland, gdyż to Olivia była z nim kojarzona.
W 1946 Olivia wcieliła się w postać Josephine w filmie Najtrwalsza miłość i w końcu zdobyła upragnioną statuetkę Oscara. Podobno tuż po ceremonii Joan podeszła do niej i chciała pogratulować nagrody, ale Olivia zrobiła to samo co Joan pięć lat wcześniej, gdy to ona chciała jej pogratulować zdobycia tej cennej nagrody. Dwa lata później, w roku 1948, przyszła kolejna nominacja, tym razem za Siedlisko węży. W 1950 w ręce Olivii powędrowała jej druga i ostatnia nagroda Akademii Filmowej, za Dziedziczkę. Kolejne lata nie były już tak bardzo owocne, ale Olivia utrzymała swój status gwiazdy. Dwukrotnie wychodziła za mąż, jest matką dwojga dzieci. W 1979 rozwiodła się z drugim mężem, ale utrzymywali dobre kontakty. Na tyle dobre, że Olivia opiekowała się nim, gdy zachorował na raka, aż do jego śmierci w 1998 roku. Od ponad 50 lat Olivia mieszka w Paryżu.
| Poprzednik Jane Wyman za Johnny Belinda | Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1950 za Dziedziczka | Następca Judy Holliday za Urodzeni wczoraj |
| Poprzednik Joan Crawford za Mildred Pierce | Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1947 za Najtrwalsza miłość | Następca Loretta Young za Córka farmera |
| Poprzednik Jane Wyman za Johnny Belinda | Złoty Glob dla Najlepszej aktorki filmowej 1950 za Dziedziczka | Następca Gloria Swanson za Bulwar Zachodzącego Słońca |
