| Operacja Dunaj pl. Operacja Dunaj cz. Operace Dunaj | |
| Gatunek | komediodramat |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | polski czeski |
| Czas trwania | 104 min. |
| Reżyseria | Jacek Głomb |
| Scenariusz | Jacek Kondracki, Robert Urbański |
| Główne role | Maciej Stuhr, Jiří Menzel, Eva Holubová, Zbigniew Zamachowski |
| Muzyka | Bartosz Straburzyński |
| Zdjęcia | Jacek Petrycki |
| Scenografia | Małgorzata Bulanda, Marek Warszewski |
| Kostiumy | Małgorzata Bulanda |
| Montaż | Jiři Brožek |
| Dystrybucja | |
Operacja Dunaj (cz. Operace Dunaj) – polsko-czeski komediodramat z 2009 roku w reżyserii Jacka Głomba.
W przeciągu 17 dni emisji w polskich kinach wpływy od widzów osiągnęły wielkość 1 310 976 zł[1].
Spis treści |
Akcja zaczyna się w nocy z 21 na 22 sierpnia 1968 roku. W reakcji na politykę czechosłowackiego I sekretarza Alexandra Dubčeka i tzw. praską wiosnę wojska państw Układu Warszawskiego ruszają z interwencją do tego kraju, znaną jako Operacja Dunaj. Na Hradec Králové wyrusza również Biedroneczka – wysłużony T-34, który jeszcze podczas II wojny światowej zniszczył na terenie Czechosłowacji kilka niemieckich Tygrysów, a który od tego czasu służył macierzystej jednostce za pomnik. Załogę Biedroneczki stanowią: sierżant Edward Kotwicz, weteran, obecnie dowódca czołgu, a jednocześnie wujek Jasia, kolejnego członka załogi. Jasiu nieustannie porównuje się do Janka z "Czterech pancernych", wierzy, że do Pragi jadą ratować Czechów przed Niemcami. Biedroneczką jadą również Florian, student i miłośnik Czechów, oraz Romek kierowca. Feralny T-34 nie dociera jednak do celu – po kilku kilometrach za granicą trafia do cichej wioski, gdzie przez przypadek wbija się lufą w karczmę Jednota. Podczas kraksy awarii ulega jedna z gąsienic, co unieruchamia Biedroneczkę na dłuższy czas. Wypadek przerwał odbywające się w karczmie pożegnanie odchodzącego na emeryturę zawiadowcy stacji – Michala Kulky, w którym uczestniczyła znaczna część wioski. Pojawienie się obcych żołnierzy przewraca życie całej lokalnej społeczności do góry nogami. Stosunki między miejscowymi, a okupantami ewoluują od skrajnie nieprzyjaznych, aż do głębokich przyjaźni, wzajemnego zrozumienia, a w niektórych przypadkach – do miłości.