Operacja Gniew Boży (hebr. מבצע זעם האל, Mivtzah Zaam Ha'el) – specjalna operacja wywiadu izraelskiego rozpoczęta w 1972 roku, po zamachu podczas olimpiady w Monachium przeprowadzonym przez palestyńską organizację terrorystyczną – Czarny Wrzesień.
W latach 1972 do 1979 liczne grupy operacyjne wspólnych sił Mossadu i izraelskich agencji wywiadowczych, tropiły na całym świecie członków i liderów Czarnego Września, stojących za zamachem podczas olimpiady w Monachium w 1972.
Operacja Gniew Boży była kontrowersyjnym przejawem zaostrzenia polityki Izraela wobec skrajnych ugrupowań palestyńskich i organizacji terrorystycznych. Członkami grup szturmowych i operacyjnych byli głównie młodzi, wykształceni ludzie (zarówno kobiety jak i mężczyźni), werbowani z szeregów wojska – Cahal jak i spośród agentów Mossadu. Jako rozkaz mieli wytropić i zlikwidować wyznaczone cele – członków organizacji terrorystycznych. Werbowani według specyficznego "klucza" działali głównie z pobudek ideologicznych, a nawet osobistych – co było główną przyczyną wielkiej skuteczności operacji.
W stosunkowo krótkim okresie działacze grup terrorystycznych, czujący realną groźbę zaistniałą w związku z wyjątkową skutecznością agentów Źródła Młodości znaleźli schronienie w Libanie, a przede wszystkim w Bejrucie, co zmusiło szefów Mossadu do eskalacji działań i pracy operacyjnej na terenie obcych państw. To właśnie w Bejrucie dokonano egzekucji trzech głównych szefów wykonawczych Czarnego Września: Muhammada Jussufa al-Nadżżara, Kamala Adwana i Kamala Nassera. Od tamtego momentu Mossad zyskał wśród radykalnych działaczy terrorystycznych miano niezłomnego, śmiertelnie niebezpiecznego przeciwnika, potrafiącego działać niepostrzeżenie, z zabójczą skutecznością nawet w tak hermetycznych środowiskach jak ich własne.
Tak radykalne działania izraelskiego rządu, chociaż przeprowadzane nieoficjalnie i "za plecami" USA – głównego sojusznika Izraela w walce z terrorem – spotykały się z liczną krytyką i silnym sprzeciwem na arenie międzynarodowej. Doprowadziło to do licznych aresztowań i kilku "pokazowych" procesów agentów operacyjnych, działających głównie poza granicami Izraela.
Operacja Gniew Boży zakończyła się w 1979 roku, wraz z wyeliminowaniem szefa Czarnego Września – Alego Hassana Salemeha, który stał za zamachem z 1972 roku jako szef organizacyjny. Ostateczną akcję przeprowadziła agentka Mossadu, po miesiącach pracy operacyjnej na terenie Bejrutu i systematycznym "zbliżaniu się" do otoczenia działaczy Czarnego Września, zdołała umieścić ładunek wybuchowy na drodze konwoju wiozącego Alego Hassana Salemeha i zdetonować go dokładnie w momencie, gdy był mijany przez jego samochód.
Wśród kilku innych zabójstw i zamachów poszukuje się związków z Operacją Gniew Boży. Jednym z nich jest zamach na Abu Daouda, dowódcę Czarnego Września, który otwarcie przyznał się do udziału w planowaniu akcji w Monachium. Daoud został trafiony siedmioma kulami 1 sierpnia 1981[1] w holu warszawskiego hotelu Victoria. Daoud twierdził, że zaatakował go Mossad, ale jak dotąd nie ma pewności, kto stał za zamachem, zwłaszcza że inny przywódca Czarnego Września Salah Khalaf, znany jako Abu Iyad został zlikwidowany w Tunisie w 1991 r. na zlecenie Abu Dauda przez Organizację Abu Nidala.
Operacja Gniew Boży stała się inspiracją i tematem filmu Monachium (2005) w reżyserii Stevena Spielberga, z Erikiem Baną i Danielem Craigiem w rolach głównych, a wcześniej Miecz Gideona z 1986 opartych na książce George'a Jonasa Monachium. Zemsta.
