Widget
Podziel się:

Dydelf północny


Dydelf północny
Didelphis marsupialis
Linnaeus, 1758
Dydelf północny
Systematyka
Domenaeukarionty
Królestwozwierzęta
Typstrunowce
Podtypkręgowce
Gromadassaki
Podgromadassaki żyworodne
Infragromadassaki niższe
Nadrządtorbacze
Rząddydelfokształtne
Rodzinadydelfowate
RodzajDidelphis
Gatunekdydelf północny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dydelf północny, opos, opos północny, oposum (Didelphis marsupialis) – gatunek torbacza z rodziny dydelfowatych.

Spis treści

[edytuj] Występowanie

Od Argentyny, poprzez Boliwię, Meksyk aż do Wielkich Jezior na południu Kanady[potrzebne źródło].

[edytuj] Wygląd

Głowa wraz z tułowiem o długości 40—45 cm, ogon osiąga 30—35 cm. Masa ciała 2—5,5 kg. Swym kształtem przypomina szczura. Pysk jego wydłużony, ogon długi i chwytny, nie owłosiony. Barwa futra zmienna, od szarej do prawie czarnej bądź rudawej. Wzdłuż głowy biegną 3 ciemniejsze linie.

[edytuj] Tryb życia

Prowadzi głównie naziemny i nocny tryb życia, dzień spędza w szczelinach skalnych lub pustych pniach drzew. Sprawnie się wspina po drzewach, zamieszkuje tereny leśne lub gęsto pokryte krzewami. Jest spotykany w pobliżu siedzib ludzkich.

Dydelf północny żyje samotnie z wyjątkiem okresu rozmnażania. Gniazda buduje z liści i łodyg. Ciąża krótka, trwająca 12-13 dni, w miocie 8-18 sztuk o wielkości ziaren fasoli. Młode przebywają przytwierdzone do sutków w torbie lęgowej matki przez 60-70 dni. Po tym okresie powoli wchodzą w samodzielne życie, by po miesiącu "dokarmiania" w formie przyczepienia do sierści matki opuścić gniazdo. Dojrzałość płciową osiągają już w pierwszym roku życia, a na swobodzie żyją do kilku lat.

[edytuj] Znaczenie gospodarcze

Skórka dydelfa jest mało atrakcyjna jako materiał futrzarski, mimo tego jest odławiany dla futra jak również dla mięsa. W skali roku dochodzi do kilku milionów sztuk rocznie[2]

[edytuj] Podgatunki

  • D. m. caucae
  • D. m. marsupialis

Dawniej zaliczano jako podgatunek dydelfa północnego D. m. virginiana - obecnie klasyfikowany jako dydelf wirginijski.

Przypisy

  1. Didelphis marsupialis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. Mały słownik zoologiczny: ssaki

[edytuj] Bibliografia

  1. Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971. 
  2. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978. 
  3. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 69. ISBN 83-01-14344-4. 

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne