Widget
Podziel się:

Organizacja Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym


Организация Договора о коллективной безопасности
Organizacja Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym
Flaga
Flaga
CSTO.svg
Język roboczyrosyjski
SiedzibaMoskwa
Członkowie7
Sekretarz generalnyNikołaj Bordjuża
Utworzenie15 maja 1992

Organizacja Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (OUBZ) (ros. Организация Договора о Коллективной Безопасности - ОДКБ, ODKB) – układ zbiorowego bezpieczeństwa niektórych państw WNP.

Spis treści

[edytuj] Historia powstania

U źródeł jej powstania leży podpisanie 15 maja 1992 układu taszkenckiego o bezpieczeństwie zbiorowym. Traktat ten podpisały: Armenia, Kazachstan, Kirgistan, Rosja, Tadżykistan i Uzbekistan. Azerbejdżan przystąpił 24 września 1993, Gruzja 9 grudnia 1993, Białoruś 31 grudnia 1993. Traktat ten uprawomocnił się 20 kwietnia 1994.

Sygnatariusze wyrzekli się groźby użycia siły wobec państw trzecich, zadeklarowali nieprzystępowanie do sojuszy wojskowych, zapewnili, że agresja na którekolwiek z państw układu, będzie potraktowane jako atak na całą organizację. Po pięciu latach obowiązywania traktatu - 2 kwietnia 1999 nastąpiło jego odnowienie, jednak już w innym składzie. W międzyczasie organizację opuściły Azerbejdżan, Gruzja i Uzbekistan, tworząc, wymierzoną w dominację rosyjską w regionie organizację GUAM.

7 października 2002 w Kiszyniowie pozostałe sześć państw sygnatariuszy traktatu taszkienckiego powołało Organizację Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym.

[edytuj] Cele polityczne

Układ ten nosi znamiona organizacji hegemonicznej, gdzie naczelna rola przypada Federacji Rosyjskiej. Wyraźna jest asymetria potencjału militarnego Rosji i pozostałych sygnatariuszy, zmuszonych kierować się rosyjską racją stanu. W rzeczywistości układ ten jest próbą zachowania hegemonii przez Rosję na obszarze postradzieckim i ma na celu uniemożliwienie byłym republikom radzieckim pełnej integracji ze strukturami euroatlantyckimi.

[edytuj] Działalność

Członkowie układu przeprowadzają liczne manewry wojskowe z udziałem wielu żołnierzy. Zazwyczaj są to ćwiczenia armii rosyjskiej i armii jednego z członków układu. m.in. 17 czerwca 2006 na Białorusi, niedaleko od polskiej granicy rozpoczęły się rosyjsko-białoruskie manewry Tarcza Związku-2006 z udziałem 8 800 żołnierzy. 17 sierpnia 2006 do organizacji tej powrócił Uzbekistan.

4 lutego 2008 podczas szczytu w Moskwie zapadła decyzja o utworzeniu sił szybkiego reagowania[1].

[edytuj] Państwa członkowskie

Przypisy

  1. Siły proradzieckiego ODKB będą nie gorsze od sił NATO. rp.pl, 2009-02-04. [dostęp 5 lutego 2009].

[edytuj] Linki zewnętrzne


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne