| Ostatni dzwonek | |
| Gatunek | psychologiczny, dramat |
| Rok produkcji | 1989 |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | polski |
| Czas trwania | 107 min. |
| Reżyseria | Magdalena Łazarkiewicz |
| Scenariusz | Włodzimierz Bolecki |
| Muzyka | Zbigniew Preisner |
| Zdjęcia | Bogdan Stachurski |
| Scenografia | Teresa Barska |
| Kostiumy | Małgorzata Stefaniak |
| Montaż | Barbara Kosidowska |
| Produkcja | Studio Filmowe im. Karola Irzykowskiego |
| Nagrody | 1989 - Magdalena Łazarkiewicz Koszalin (Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych "Młodzi i Film")- Grand Prix "Wielki Jantar", 1989 - Magdalena Łazarkiewicz Koszalin (KSF "Młodzi i Film")-Nagroda redakcji "Walka Młodych", 1989 - Włodzimierz Bolecki Koszalin (Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych "Młodzi i Film")-nagroda za scenariusz przyznana przez redakcję "Razem", 1990 - Magdalena Łazarkiewicz Poznań (FF dla Dzieci)-Poznańskie Koziołki w kategorii fabularnych filmów aktorskich w grupie filmów dla młodzieży; 11 Festiwal Filmów dla Dzieci i Młodzieży (29.01-1.02) |
Ostatni dzwonek – polski film psychologiczny Magdaleny Łazarkiewicz z 1989 roku.
Spis treści |
Do nielubianej przez grono nauczycielskie klasy IVa przychodzi nowy uczeń – Krzysztof Buk, który został wyrzucony z jednego z gdańskich liceów za roznoszenie ulotek. Początkowo nieakceptowany, szybko zdobywa przyjaźń klasy. Dzięki poparciu wychowawczyni klasa wyjeżdża na wycieczkę za miasto, podczas której klasa integruje się i wpada na pomysł zorganizowania w szkole teatru.