| Późne popołudnie | |
| Gatunek | psychologiczny |
| Rok produkcji | 1964 |
| Data premiery | 18 lutego 1965 |
| Kraj produkcji | |
| Język | polski |
| Czas trwania | 80 min. |
| Reżyseria | Aleksander Ścibor-Rylski |
| Scenariusz | Aleksander Ścibor-Rylski |
| Główne role | Wanda Łuczycka Magdalena Zawadzka Elżbieta Kępińska Franciszek Pieczka |
| Muzyka | Wojciech Kilar |
| Zdjęcia | Kurt Weber |
| Scenografia | Tadeusz Wybult |
| Kostiumy | Ludwina Mann |
| Montaż | Lidia Pacewicz |
| Produkcja | Zespół Filmowy Rytm |
Późne popołudnie - polski film psychologiczny z 1964 roku.
Poznań. W jednej z kamienic mieszkają Maria Siankowa, masażystka w wieku średnim, jej córka Tuńka i sublokator Janusz. Jest on kierowcą, który marzy o dalekich podróżach i w tym celu pisze do ludzi z odległych krajów. Pewnego dnia do domu Marii wprowadza się nowa lokatorka - Bożena pływaczka. Wywołuje ona zainteresowanie Janusza, co wywołuje popłoch u Marii, która wyznaje mu miłość. Ale Bożena z Januszem wyprowadzają się. Tymczasem Tuńka znajduje plik listów do Janusza od jego zagranicznych respondentów. Okazuje się, że matka je ukrywała. A później, Janusz z Bożeną wprowadzają się znowu do nich...
| |||||