PCI Express (ang. Peripheral Component Interconnect Express), oficjalny skrót PCIe – połączenie Punkt-Punkt (jak HyperTransport), służące do instalacji kart rozszerzeń w płycie głównej. Zastąpiła ona magistrale PCI oraz AGP.
Standard został opracowany przez firmy Compaq, Dell, Hewlett-Packard, IBM, Intel i Microsoft[1].
Spis treści |
PCI-Express jest magistralą w topologii typu Point-to-Point, co implikuje zasadniczą niekompatybilność ze zwykłym PCI. Taka konstrukcja eliminuje konieczność dzielenia pasma pomiędzy kilka urządzeń − każde urządzenie PCI-Express jest połączone bezpośrednio z kontrolerem. Sygnał przekazywany jest za pomocą dwóch linii, po jednej w każdym kierunku.
W nowych płytach głównych gniazda x16 montuje się zwykle w miejscu, w którym znajdowały się gniazda AGP w starych modelach (ponieważ większość chipsetów z kontrolerem PCI Express nie zawiera kontrolera AGP, tak więc najczęściej obecność PCI-E eliminuje możliwość użycia kart graficznych ze złączem AGP).
Przykłady chipsetów obsługujących zarówno AGP, jak i PCI-E to: Via PT880 Pro dla procesorów Intela i ULi M1695 + ULI M1567 dla procesorów AMD.
Istnieje kilka wariantów tej magistrali − z 1, 2, 4, 8, 12, 16 lub 32 liniami (każda składająca się z dwóch 2-pinowych części – nadawczej i odbiorczej). Wraz ze wzrostem liczby linii wydłużeniu ulega slot, jego konstrukcja (poprzez wspólną część początkową i jedynie dodawanie na końcu nowych linii) umożliwia to działanie kart, które posiadają złącza wolniejsze niż te, które standardowo obsługuje slot. Natomiast użycie kart o szybszych złączach niż te, które standardowo obsługuje slot, jest niemożliwe. Gniazdo x1 ma 18 pinów z każdej strony, gniazdo x4 − 32, gniazdo x8 − 49, zaś gniazdo x16 − 82 piny z każdej strony.
Specyfikacja określa też karty o mniejszych rozmiarach:
Maksymalny pobór energii, jaką karta graficzna może pobierać przez złącze PCI Expres, to 75 W (v1.0), 150 W (v2.0) lub 300 W (v3.0). Jeśli karta pobiera więcej energii, musi ona zostać dodatkowo zasilona przez osobny przewód zasilający (lub przez przejściówkę) z zasilacza, standardowo przewodem sześcio-, ośmiopinowym lub ich zestawem (6+8).
Częstotliwość taktowania wynosi 5.0 GHz (v2.0). Protokół transmisji wprowadza dwa dodatkowe bity, do każdych ośmiu bitów danych (kodowanie 8/10 3ti). Zatem przepustowość jednej linii wynosi 500 MB/s (v2.0). W związku z tym, że urządzenia mogą jednocześnie przekazywać sygnał w obydwu kierunkach (full-duplex), można założyć, że w przypadku takiego wykorzystania złącza transfer może sięgać 1 GB/s (v2.0).
| Wariant PCIe | Przepustowość (w obie strony) |
|---|---|
| x1 v1.0 | 250 MB/s |
| x2 v1.0 | 500 MB/s |
| x4 v1.0 | 1000 MB/s |
| x8 v1.0 | 2000 MB/s |
| x16 v1.0 | 4000 MB/s (4 GB/s) |
| x16 v2.0 | 8000 MB/s (8 GB/s) |
| x16 v3.0 | 16000 MB/s (16 GB/s) |
| ||||||||||||||||||||||||||
