Pałasz waloński - pałasz, broń biała jazdy francuskiej I poł. XVII w. będąca konstrukcyjnie formą pośrednią między szablą i rapierem. Zwany często błędnie szpadą walońską.
Charakteryzował się długą, prostą i obosieczną (czasem jednosieczną), głownią z podłużną ością pośrodku, rękojeścią w typie zachodnioeuropejskich rękojeści szablowych z jelcem krzyżowo-tarczowo-kabłąkowym, paluchem (nad tarczką od strony wewnętrznej) przeznaczonym do przełożenia kciuka dla pewniejszego uchwytu, ale bez ricassa. Bronią tą przeznaczoną do cięcia jak i do kłucia walczono jak szablą.
W II poł. XVII w. rozpowszechnił się w Niemczech będąc na użyciu rajtarii i piechoty. W Polsce mógł być stosowany przez szwedów lub przez zaciężne oddziały niemieckie.
Rękojeść tej broni stanowiła punkt wyjścia do wykształcenia się opraw rękojeści XVIII-wiecznych szpad.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
