Pakt Bagdadzki -podpisana 24 lutego 1955 roku umowa dwustronna pomiędzy Irakiem a Turcją w celu zapobiegnięciu rozpowszechnianiu się komunizmu na Bliskim Wschodzie. W ciągu roku przystąpiły do tego paktu: Wielka Brytania (4 kwietnia), Pakistan (23 września), Iran (3 listopada).
Spis treści |
Państwa tego paktu miały wspólną radę ministrów spraw zagranicznych, wojskowych, ekonomicznych, łączności i komitet do zwalczania działalności wywrotowej.
Projekty utworzenia paktu spotkały się z ostrą krytyką ze strony Egiptu i Arabii Saudyjskiej, głownie na forum Ligi Państw Arabskich W związku z antykomunistycznym wydźwiękiem umowy ZSRR potępiło pakt, podobnie postąpiły Indie. Poparcie dla idei paktu zgłosiły USA. Amerykanie traktowali go jako przeciwwagę dla wpływów radzieckich na bliskim wschodzie, oraz środek odwracania uwagi radykałów arabskich od problemu Izraela. Członkowie paktu popierali politykę USA wobec wojny w Korei oraz państw Układu Warszawskiego.
Do roku 1959 siedzibą paktu był Bagdad, jednak po obaleniu Fajsala II przez generała Abd al-Karima Kasima i wystąpieniu Iraku z paktu, siedzibę przeniesiono do stolicy Turcji, Ankary. W tym samym momencie zmieniono nazwę na Organizacja Paktu Centralnego (CENTO).
