| Paolo Maldini | ||
 | ||
| Imię i nazwisko | Paolo Cesare Maldini | |
| Data i miejsce urodzenia | 26 czerwca 1968 Mediolan, Włochy | |
| Pozycja | obrońca | |
| Wzrost | 186 cm | |
| Masa ciała | 88 kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1978–1984 | A.C. Milan | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1984–2009 | A.C. Milan | 647 (29) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1986–1988 1988–2002 |  Włochy U-21 Włochy | 12 (5) 126 (7) |
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Paolo Maldini (ur. 26 czerwca 1968 roku w Mediolanie) – były włoski piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Przez całą karierę grał w A.C. Milan, którego jest wychowankiem i był również kapitanem tej drużyny. Był także reprezentantem Włoch, dla drużyny narodowej rozegrał łącznie 126 meczów.
Debiut w klubie zaliczył w wieku 17 lat, 20 stycznia 1985 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Udinese Calcio. Już od następnego sezonu, Paolo (słynna trójka na koszulce) stale grał w jedenastce zespołu, rozbijając ataki takich zawodników jak Zbigniew Boniek czy Michel Platini. Zagrał wtedy w 27 meczach włoskiej Serie A. W sezonie 1987/88, razem z Milanem zdobył mistrzostwo Włoch. W latach 1988/89 i 1989/90 zdobył Puchar Europy. Od sezonu 1991/92, trzy razy pod rząd sięgał po mistrzostwo Włoch, a dodatkowo w sezonie 93/94 wygrał trzeci już Puchar Europy.
Następnie na rok "przerwał" zdobywanie kolejnych tytułów, aby w sezonie 95/96 znowu zdobyć mistrzostwo. W kolejnych dziewięciu sezonach, zdobył dwa tytuły (1998/99 i 2003/04). Natomiast po kolejne zwycięstwo w Lidze Mistrzów, sięgnął w sezonie 2002/03. W roku 2005 Maldini mógł po raz piąty cieszyć się Pucharem, po pierwszej połowie finału z Liverpool F.C. (w której Paolo strzelił bramkę) i wyniku 3:0, ale Milan ostatecznie przegrał po dogrywce i rzutach karnych. W 2007 Milan znowu spotkał się z Liverpoolem, lecz tym razem górą byli Włosi. Maldini po raz piąty wygrał Puchar Mistrzów i po raz ósmy wystąpił w finale, wyrównując rekordy odpowiednio Alfredo Di Stéfano i Francisco Gento.
Jest synem Cesarego Maldiniego. Żonaty z modelką Adrianą Fossa, z którą ma synów Christiana i Daniela. Christian (który urodził sie podczas ME '96) rozpoczął już treningi w szkółce Milanu.
16 lutego 2008 roku w meczu 23 kolejki włoskiej Serie A pomiędzy A.C. Milan, a Parma F.C. Paolo rozegrał swój 1000 mecz w profesjonalnej karierze. Jak wyliczyli dziennikarze "La Gazzetta dello Sport" od profesjonalnego debiutu Maldiniego minęło 8427 dni. Według obliczeń tej gazety Maldini z tysiąca meczów aż 981 rozegrał w pierwszej jedenastce czy to A.C. Milan czy reprezentacji Włoch, przeważnie z opaską kapitana, a w 916 spotkaniach grał przez pełne 90 minut. Kapitan Milanu spotkanie w Parmie rozpoczął na ławce rezerwowych. Na murawie pojawił się w 68 minucie, zmieniając Marka Jankulovskiego.
17 kwietnia 2009 Maldini zapowiedział, że po sezonie zakończy karierę. 24 maja rozegrał swój ostatni mecz na stadionie San Siro, a Milan uległ Romie 2:3. Niektórzy kibice po spotkaniu wyrazili swoje niezadowolenie ze stosunków piłkarza z publicznością. 31 maja 2009 Maldini zakończył 25-letnią karierę piłkarską w wygranym meczu z Fiorentiną 2:0. Pod koniec czerwca Włoska Federacja Piłkarska na łamach jednego z dzienników podziękowała piłkarzowi za jego karierę i 126 spotkań we włoskiej drużynie narodowej[1]. Wcześniej Maldini odrzucił propozycję rozegrania pożegnalnego meczu[2].
Po zakończeniu kariery przez Maldiniego koszulka z numerem 3, w której grał piłkarz, została zastrzeżona. Koszulkę z tym numerem może otrzymać tylko jego syn, o ile w przyszłości będzie grał w Milanie.
27 sierpnia 2009 podczas losowania fazy grupowej Ligi Mistrzów, Michel Platini wręczył Paolo Maldiniemu nagrodę za całokształt kariery.
Spis treści |
A.C. Milan
Reprezentacja Włoch
Indywidualnie
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||
| |||||
