| Park Skaryszewski im. Ignacego Jana Paderewskiego | |
| Państwo | |
| Miasto | |
| Dzielnica | Praga Południe |
| Powierzchnia | 58 ha |
| Założony | 1906-1922 |
| Projektant | Franciszek Szanior |
| Wpisany do rej. zabytków | 13 grudnia 1973 |
| Oficjalna strona Parku | |
Park Skaryszewski im. Ignacego Jana Paderewskiego – zabytkowy park krajobrazowy w Warszawie, wpisany do rejestru zabytków z dn. 13 grudnia 1973 pod numerem 875. Park o powierzchni 58 ha założony został na terenach Skaryszewa wydzielonego wcześniej z Kamionka w latach 1905–1922 przez Franciszka Szaniora.
Spis treści |
Park znajduje się na Pradze Południe. Jego granice wyznaczają al. Zieleniecka, al. Waszyngtona i ul. Międzynarodowa i południowa linia brzegowa Jeziorka Kamionkowskiego. Od wschodu, razem z ciągnącym się aż do ul. Kinowej parkiem "OWS Waszyngtona" (Bulwarem Stanisława Augusta), tworzy jedną z największych w Warszawie enklaw zieleni.
Zaprojektowano go jako wielkomiejski ośrodek parkowy dla rekreacji i wypoczynku, z rozwiniętą siecią komunikacyjną, przystosowaną do ówczesnego ruchu pojazdów konnych. Zaprojektowane przez Szaniora sztuczne jeziorka w sposób niezwykły współgrają z bogatą szatą roślinną, którą wysadził rozległy park. Całości dopełniają nasypane wzgórza, sztuczny wodospad i rozarium. W parku można podziwiać 280 gatunków drzew i krzewów.
Powstał jako Park Skaryszewski na pamiątkę lokowanego w pobliżu, nieistniejącego miasta Skaryszew. W okresie międzywojennym nadano mu imię Ignacego Jana Paderewskiego – polskiego pianisty, kompozytora i polityka. Po wojnie został przemianowany z powrotem na Park Skaryszewski, a w 1980 roku przywrócono mu przedwojenną nazwę, jednak nadal powszechnie nazywany jest Parkiem Skaryszewskim lub potocznie określeniem z gwary warszawskiej - Skaryszakiem bądź także Padereszczakiem.
Pierwsze wzmianki o stadionie Akademickiego Związku Sportowego pochodzą z 1917[2]. W 1926 po uzyskaniu dotacji od miasta w wysokości 59500 zł z funduszu dla bezrobotnych[3] rozpoczęto budowę. Stadion uruchomiono we wrześniu 1927. W jego skład wchodziły: bieżnia i skocznie lekkoatletyczne, boisko piłkarskie, 6 kortów tenisowych i pływalnia na Jeziorku Kamionkowskim. Stadion mógł pomieścić 6000 widzów, był wyposażony w krytą trybunę (1000 miejsc). Na bieżni odbył się w 1929 bieg lekkoatletyczny z udziałem Paavo Nurmiego, który nieoczekiwanie przegrał go ze Stanisławem Pietkiewiczem.
Uzytkownikiem stadionu był zarówno AZS jak i poszczególne uczelnie. Odbywały się tam międzyuczelniane zawody znane jako Tydzień Sportu Akademickiego. Był również wynajmowany przez kluby sportowe takie jak Jur, Hakoah, PWATT.
W czasie II wojny światowej trybuny spłonęły.
| |||||||
Na mapach: