| Partia Narodowa | |
| Lider | Lawrence Gonzi |
| Data założenia | 1880 |
| Deklarowana ideologia polityczna | chrześcijańska demokracja konserwatyzm |
| Europejska Grupa Parlamentarna | Europejska Partia Ludowa[1] |
| Barwy | niebieski |
| Obecni eurodeputowani | 2 |
| strona oficjalna | |
Partia Narodowa (malt. Partit Nazzjonalista, PN) – maltańska prawicowa, chadecka i konserwatywna partia polityczna, jedno z dwóch największych ugrupowań w kraju.
Partię założył w 1880 Fortunato Mizzi, grupa ta była określana jako "Antyreformiści" z uwagi na aktywny sprzeciw wobec polityki brytyjskich zarządców Malty. W 1926 doszło do połączenia tej formacji i Unione Politica Maltese w jednolitą Partię Narodową[2]. Narodowcy od początku popierali ideę uzyskania przez Maltę niepodległości, co nastąpiło w 1964 z inicjatywy tworzonego przez tę partię rządu.
Partia Narodowa po II wojnie światowej stała się drugą siła polityczną w kraju. Od wyborów do Izby Reprezentantów z 1952 uzyskuje poparcie powyżej 40% głosów. Narodowcy wygrywali wybory krajowe w 1962 i 1966, następnie w 1981, 1987 i 1992. Po porażce w 1996 powrócili do władzy już dwa lata później, zwyciężając w kolejnych głosowaniach w 2003 i 2008[3][4].
Partia Narodowa opowiadała się za integracją europejską. Negocjacje z Unią Europejską z sukcesem przeprowadził wieloletni lider PN i premier Malty, Eddie Fenech Adami. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 i 2009 narodowcy zajmowali drugie miejsce, przegrywając z laburzystami, wprowadzając po dwóch posłów. W obu tych wyborach mandaty uzyskiwali Simon Busuttil i David Casa, zasiadający w grupie Europejskiej Partii Ludowej.
| Wybory | Poparcie | Zmiana punktów procentowych | Mandaty (Izba Reprezentantów) | Zmiana |
|---|---|---|---|---|
| 1976 | 48,4% | – | 31 | – |
| 1981 | 50,92% |  2,52 | 34 | 3 |
| 1987 | 50,91% |  0,01 | 35 | 1 |
| 1992 | 51,77% | 0,86 | 34 | 1 |
| 1996 | 47,8% | 2,97 | 34 | – |
| 1998 | 51,8% | 4 | 35 | 1 |
| 2003 | 51,79% | 0,01 | 35 | – |
| 2008 | 49,34% | 2,45 | 35 | – |
