Pastor Maldonado

Pastor Rafael Maldonado Motta
Pastor Maldonado w 2011 roku.
Imię, nazwisko	Pastor Rafael Maldonado Motta
Kraj	Wenezuela
Data urodzenia	9 marca 1985
Sezon 2012
Seria	Formuła 1
Zespół	Williams
Samochód	Williams FW34
Nr startowy	18
Partnerzy	Bruno Senna
Sukcesy
2004: Włoska Formuła Renault (mistrz) 2010: Seria GP2 (mistrz)

Pastor Rafael Maldonado Motta (ur. 9 marca 1985 roku w Maracay) – wenezuelski kierowca wyścigowy. Odznaczony komandorią Orderu Wyzwoliciela.

[edytuj] Kariera

[edytuj] Początki

W roku 2003 Wenezuelczyk zadebiutował we Włoskiej Formule Renault. Już w pierwszym podejściu zdołał wygrać zimową edycję tej serii. W następnym sezonie sięgnął po tytuł mistrzowski w głównym cyklu (wygrał sześć wyścigów). Wraz ze startami we Włoszech, w roku 2004 Maldonado brał również udział w europejskim odpowiedniku tego serialu. Pomimo zdominowania pierwszego weekendu na torze Monza, w dalszej części sezonu nie radził już sobie tak dobrze i ostatecznie zmagania zakończył na 8. pozycji. W listopadzie Pastor obył testy bolidu Formuły 1, z włoską stajnią Minardi.

W roku 2005 ścigał się we Włoskiej F3000. Poza tym wystąpił w kilku rundach World Series by Renault. W sezonie 2006 na stałe przeniósł się do Formuły Renault 3.5, w której startował w barwach ekipy Draco Racing. Był jednym z wyróżniających się kierowców w stawce (zdobył aż pięć pole position). Ostatecznie rywalizację ukończył na 3. pozycji, z dorobkiem trzech wygranych. W sezonie tym doszło do bardzo kontrowersyjnej sytuacji, w wyniku której Maldonado stracił zwycięstwo na włoskim torze Misano (powodem zajścia był brak podkładek do regulacji zbieżności w tylnym zawieszeniu Dallary). Zespół Wenezuelczyka odwołał się od tej decyzji, argumentując to tym, iż brak wymaganych komponentów, nie wpłynął na osiągi pojazdu. Gdyby Pastor odzyskał zwycięstwo, wówczas sięgnąłby po tytuł mistrzowski, który zdobył pierwotnie Szwed Alx Danielsson. Ostatecznie, po aż trzech miesiącach niepewności, Trybunał Apelacyjny włoskiej federacji CSAI, ogłosił, iż dyskwalifikacja Pastora została powstrzymana. Tym samym już oficjalnie mistrzem serii został wcześniej wspomniany Szwed, natomiast Maldonado pozostał na pierwotnie zajętym przez niego miejscu.

[edytuj] Seria GP2

Błyskotliwe wyniki zagwarantowały mu testy w jednym z zespołów GP2, na rok 2007. Dzięki świetnym rezultatom dostał szansę angażu we włoskim Trident Racing. Po dwóch nieudanych weekendach, Maldonado nieoczekiwanie zdominował rywalizację na ulicznym torze w Monako (sięgnął również po pole position). Punkty zdobył jeszcze czterokrotnie, na torze Silverstone oraz Nürburgring. Podczas treningu do wyścigów na torze Istanbul Park, Pastor doznał ciężkiego urazu obojczyka, który wykluczył go z dalszej rywalizacji. W ten też sposób przedwcześnie zakończony sezon ukończył na 11. miejscu.

Zachęcające rezultaty zaowocowały podpisaniem kontraktu z wyraźnie mocniejszym Piquet Sport. Pastor nieoczekiwanie już w pierwszej rundzie, na hiszpańskim obiekcie Circuit de Catalunya, sięgnął po pole position. Pomimo tego nie zdobył punktów. Po raz drugi z pierwszego pola startował na ulubionym przez siebie torze Monte Carlo. W wyścigu dojechał na drugiej pozycji. Po drugie podium w sezonie sięgnął w głównym wyścigu we Francji. W końcowej fazie sezonu Maldonado okazał się najskuteczniejszym kierowcą, stając czterokrotnie na podium, w ciągu sześciu wyścigów. W sprincie, na belgijskim torze Spa-Francorchamps, odnotował drugie w karierze zwycięstwo. Dzięki dobrym wynikom, pod koniec zmagań, Wenezuelczyk zajął w klasyfikacji 5. lokatę, ze stratą zaledwie pięciu punktów do tytułu wicemistrzowskiego, wywalczonego przez Brazylijczyka Bruno Sennę.

Na sezon 2009 został zakontraktowany, jako pierwszy kierowca francuskiego teamu ART Grand Prix, w zastępstwie Francuza Romaina Grosjeana. Jego partnerem został debiutant Nico Hülkenberg. W celu nabrania doświadczenia z zespołem zaliczył jeden wyścig w zimowej serii (drugi został odwołany), który jednak zakończył się dla niego przedwcześnie. Do bolidu powrócił jeszcze na dwie ostatnie rundy. W pierwszej z nich zajął siódme i drugie miejsce. W drugiej z kolei dwukrotnie nie dojechał do mety. Pomimo sporych nadziei, sezon w europejskim cyklu nie był udany dla Wenezuelczyka. Głównym tego powodem był problem zaaklimatyzowania się w zespole oraz porozumienia z inżynierem. W pierwszej połowie sezonu wprawdzie dwa razy stanął na najwyższym stopniu podium (w sprintach w Monako oraz w Wielkiej Brytanii), jednakże w drugiej w wyniku problemów z bolidem oraz wielu incydentów, Pastor szybko stracił szansę na mistrzostwo, zajmując ostatecznie dopiero 6. lokatę, w porównaniu do pierwszej zajętej przez młodego niemieckiego kierowcę.

Po nie najlepszym roku startów z francuską stajnią, Wenezuelczyk powrócił do Piquet GP, który w wyniku wykupienia, został przekształcony w Rapax Team. Ruch ten nieoczekiwanie okazał się słuszny. Pastor już na przedsezonowych testach okazał się czołowym kierowcą (dość powiedzieć, że nie zwyciężył tylko w jednej z sesji). Wyniki testów przełożyły się na sezon. Wenezuelczyk wprawdzie ani razu nie sięgnął po pole position, jednakże w wyścigach prezentował znakomitą dyspozycję. Efektem tego okazały się wygrane w sześciu wyścigach, w tym pięć w sobotnich zmaganiach. Świetna współpraca z włoską ekipą zaowocowała tytułem mistrzowskim na rundę przez zakończeniem cyklu. Oprócz tego, odnotował najszybsze okrążenie w pięciu wyścigach. Dwie nieudane rundy Pastora, we Włoszech oraz w Abu Zabi, nie przeszkodziły w zdobyciu przez zespół tytułu w klasyfikacji zespołów.

[edytuj] Formuła 1

Podczas posezonowych testów, Wenezuelczyk testował bolidy Williamsa oraz HRT. 1 grudnia 2010 roku Pastor Maldonado został potwierdzony, jako drugi kierowca brytyjskiej stajni Williams, u boku weterana Rubensa Barrichello^[1].

27 marca 2011, do wyścigu Grand Prix Australii inaugurującym sezon 2011 startował z 15 pozycji, którą uzyskał poprzedniego dnia w kwalifikacjach. Na 9 okrążeniu wyścigu w jego bolidzie pojawiły się problemy z ukadem przeniesienia napędu, w wyniku czego zmuszony był zakończyć wyścig^[2]. Do wyścigu o Grand Prix Malezji który odbył się 10 kwietnia, startował z 18 miejsca startowego. Jednak już na 8 okrążeniu musiał się wycofać z wyścigu z powodu problemów z zapłonem^[3]. Wyścigi w Chinach i Turcji ukończył w okolicach końca drugiej dziesiątki.

Sesje kwalifikacyjne Grand Prix Hiszpanii 2011 Maldonado ukończył na dziewiątej pozycji^[4], co było najlepszym dotąd wynikiem w jego karierze.

1 grudnia zespół AT&T Williams poinformował, że Pastor Maldonado będzie ich kierowcą w sezonie 2012^[5]. W kwalifikacjach do pierwszego wyścigu sezonu, Grand Prix Australii po raz czwarty w karierze awansował do trzeciej części czasówki i zapewnił sobie ósmą pozycję startową^[6].

W Grand Prix Hiszpanii Wenezuelczyk odniósł, po zdobyciu pole positon pierwsze w karierze zwycięstwo w Formule 1^[7].

[edytuj] Wyniki w serii GP2

[edytuj] Wyniki w Azjatyckiej Serii GP2

[edytuj] Wyniki w Formule 1

[edytuj] Tablica wyników

Sezon	Zespół	Samochód	Pozycje startowe / w wyścigach
		Silnik	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
2012			AUS	MYS	CHN	BHR	ESP	MCO	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	IND	ARE	USA	BRA
	Williams F1	Williams FW34	08	11	13	21	01	19	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-
		Renault RS27-2012	13	19	08	989NU	01	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-
2011			AUS	MYS	CHN	TUR	ESP	MCO	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	IND	ARE	BRA
	AT&T Williams F1 Team	Williams FW33	15	17	17	14	09	09	12	15	07	13	17	21	14	13	14	16	14	17	18
		Cosworth CA2011 2,4l V8	989NU	989NU	18	17	15	18	989NU	18	14	14	16	10	11	11	14	989NU	989NU	14	989NU

[edytuj] Podsumowanie

Ważne wyścigi
Debiut	Grand Prix Australii 2011
Pierwsze pole position	Grand Prix Hiszpanii 2012 (#24)
Pierwsze punkty	Grand Prix Belgii 2011 (#12)
Pierwsze podium	Grand Prix Hiszpanii 2012 (#24)
Pierwsze zwycięstwo	Grand Prix Hiszpanii 2012 (#24)
Najwyższe pozycje
Kwalifikacje	1 – Grand Prix Hiszpanii 2012 (#24)
Wyścig	1 − Grand Prix Hiszpanii 2012 (#24)

[edytuj] Statystyki

Sezon	Zgł.	Starty	PKT	P.	P1	P2	P3	Punkt.	PP	NO	NS	DK	Zespoły
2012	0055	0055	2929	0099	0011	000--	000--	0022	0011	000--	0011	000--	Williams
2011	1919	1919	0011	1919	000--	000--	000--	0011	000--	000--	0066	000--	Williams

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Pastora Maldonado (hiszp. • ang.). pastormaldonado.com. [dostęp 2011-09-04].
• Oficjalna strona Pastora Maldonado w serwisie Twitter (hiszp.). twitter.com. [dostęp 2011-09-04].

e Lista startowa sezonu 2012 Mistrzostw Świata Formuły 1 Red Bull (MŚ) 1 S. Vettel (MŚ) 2 M. Webber (P1) Sauber 14 K. Kobayashi 15 S. Pérez McLaren (MŚ) 3 J. Button (MŚ) 4 L. Hamilton (MŚ) Toro Rosso (P1) 16 D. Ricciardo 17 J. Vergne (D) Ferrari (MŚ) 5 F. Alonso (MŚ) 6 F. Massa (P1) Williams (MŚ) 18 P. Maldonado 19 B. Senna Mercedes (P1) 7 M. Schumacher (MŚ) 8 N. Rosberg Caterham (D) 20 H. Kovalainen (P1) 21 W. Pietrow Lotus (MŚ) 9 K. Räikkönen (MŚ) 10 R. Grosjean HRT 22 P. de la Rosa 23 N. Karthikeyan Force India 11 P. di Resta 12 N. Hülkenberg Marussia (D) 24 T. Glock 25 C. Pic (D) (MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant UWAGA: Lista startowa na sezon 2012 ogłoszona przez FIA ułożona w oparciu o ostateczne klasyfikacje kierowców i konstruktorów za sezon 2011.

e Williams w sezonie 2012 Podwozie Williams FW34 Silnik Renault RS27-2012 2,4l V8 Kierowcy Pastor Maldonado (#18) • Bruno Senna (#19) Kierowcy testowi Valtteri Bottas Właściciel zespołu Frank Williams Szef zespołu Alex Burns Dyrektor techniczny Mike Coughlan Dyrektor inżynierów Mark Gillan Główny projektant Ed Wood Szef do spraw aerodynamiki Jason Somerville Inżynierowie kierowców Xevi Pujolar (Maldonado) • Tom McCullough (Senna) Udziałowiec w Williamsie Toto Wolff Prezes zespołu Adam Parr Doradca prawny Mark Biddle