| Paul Magnette | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 28 czerwca 1971 Leuven |
| Minister ds. przedsiębiorstw państwowych, polityki naukowej, współpracy na rzecz rozwoju Belgii | |
| Przynależność polityczna | Partia Socjalistyczna |
| Okres urzędowania | od 21 grudnia 2007 |
Paul Magnette (ur. 28 czerwca 1971 w Leuven) – belgijski i waloński polityk i politolog, nauczyciel akademicki, od 2007 minister na szczeblu krajowym.
Ukończył studia z zakresu nauk politycznych na Université Libre de Bruxelles (ULB), w 1999 na tej samej uczelni uzyskał stopień naukowy doktora. Specjalizuje się w zakresie integracji europejskiej. Od 1995 pracował w krajowym funduszu badań naukowych (Fonds National de la Recherche Scientifique). W 2000 otrzymał prestiżową krajową nagrodę Prix Francqui za badania europejskie. W latach 2001–2007 zajmował stanowisko profesora uczelnianego na ULB, prowadząc wykłady z politologii.
20 lipca 2007 objął stanowisko ministra zdrowia, spraw społecznych i równych szans w regionalnym rządzie Walonii. 21 grudnia tego samego roku Guy Verhofstadt powierzył mu tekę ministra klimatu i energii w swoim przejściowym gabinecie na szczeblu krajowym. To same stanowisko Paul Magnette obejmował w trzech kolejnych rządach, na czele których stali Yves Leterme, Herman Van Rompuy i ponownie pierwszy z nich. W wyborach w 2010 uzyskał mandat posła do Izby Reprezentantów.
6 grudnia 2011 Paul Magnette został ministrem ds. przedsiębiorstw państwowych, polityki naukowej, współpracy na rzecz rozwoju w rządzie, na czele którego stanął Elio Di Rupo[1].
