Paw indyjski

Paw indyjski
Pavo cristatus[1]
(Linnaeus, 1758)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Nadrząd	neognatyczne
Rząd	grzebiące
Rodzina	kurowate
Rodzaj	Pavo
Gatunek	paw indyjski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
najmniejszej troski
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Paw indyjski (paw niebieski, paw zwyczajny^[3]) (Pavo cristatus) - duży ptak grzebiący z rodziny kurowatych. Jako ptak hodowlany często spotykany w kolekcjach na całym świecie.

[edytuj] Charakterystyka

Samiec bardzo barwny. Głowa i szyja oraz pierś i brzuch błękitne, z metalicznym połyskiem, na głowie czub z piór tworzący koronę, grzbiet zielony z metalicznym połyskiem, skrzydła brązowe z czarnymi prążkami. Właściwy ogon stosunkowo krótki, biało-brązowy. To co nazywa się "pawim ogonem" to w rzeczywistości tren utworzony przez wydłużone pióra pokryw nadogonowych. Na końcówce brązowozielonych piór znajdują się "pawie oka", na które składają się koncentryczne kręgi: czarny, niebieski, płowy i żółty. Samice mają wierzch ciała brązowawy, spód jasny. Nie posiadają trenu, mają natomiast koronę na głowie. Tren samca osiąga ostateczną długość między 3 a 6 rokiem życia. Pawie tworzą haremy, w których na jednego samca przypada 2 do 5 samic.

Wymiary

• Długość ciała samca 220 - 225 cm, samicy 80 - 90 cm
• Rozpiętość skrzydeł 140 - 160 cm
• Waga 2500 - 6000 g

Biotop 

Lasy strefy tropikalnej oraz nadrzeczne zarośla. Pierwotnie zamieszkiwał Indie, Pakistan i Cejlon. Gdy człowiek zaczął je oswajać, w wielu miejscach na świecie zdziczałe ptaki utworzyły samoutrzymujące się populacje.

Gniazdo 

Na wolności buduje gniazda w gęstych zaroślach.

Jaja 

W niewoli wyprowadza do 3 lęgów w roku. W zniesieniu 3 do 5 jaj, w niewoli 6 do 8.

Wysiadywanie 

Jaja wysiadywane są przez okres 28 dni przez samicę.

Pożywienie 

Wszystkożerny, zjada zarówno nasiona jak i zwierzęta, zarówno bezkręgowce jak i drobne kręgowce, w tym jadowite węże.

Ochrona 

W Indiach traktowany z sympatią, jako tępiciel węży i skorpionów, oraz ze względu na czujność - na widok drapieżnika (np. tygrysa) wszczyna głośny alarm.

[edytuj] Odmiany hodowlane

Paw, to jeden z najwcześniej udomowionych ptaków ozdobnych, znany już w starożytnym Egipcie.

W Polsce był i jest chlubą pałaców i dworów, a pióra są ozdobą ludowych czapek krakowskich. W hodowli powstało wiele odmian, z których najstarsze i najpopularniejsze są:

• Odmiana biała - forma albinotyczna, białe zarówno koguty jak i kury.
• Odmiana czarnoskrzydła - samiec ma czarne pokrywy skrzydłowe, a samice są ubarwione podobnie jak formy dzikie, lecz są od nich mniejsze.
• Odmiana plamkowana - ubarwione jak forma dzika, lecz w różnym stopniu pokryte białymi cętkami.

[edytuj] Pawie w kulturze

Przez starożytnych Greków i Hindusów pawie były uważane za ptaki boskie. W Grecji były one poświęcone bogini Herze.

[edytuj] Galeria

• 

  Portret pawia

• 

  Paw z ozdobnym trenem w tle

• 

  Widok samca pawia wraz z ozdobnym trenem

• 

  Pióro samca pawia indyjskiego

• 

  Forma albinotyczna

[edytuj] Zobacz też

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o ptaku

• pawi ogon

Przypisy