| Paweł Nastula | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Paweł Nastula w 2006 roku | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 26 czerwca 1970 Warszawa | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost | 185 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | judo | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Paweł Nastula | |
| Bilans walk MMA | |
| Zwycięstwa | 4 |
| przez nokaut | 3 |
| przez poddanie | 1 |
| Porażki | 4 |
| Remisy | 0 |
| No contest | 0 |
Paweł Marcin Nastula (ur. 26 czerwca 1970 w Warszawie) − polski judoka, mistrz olimpijski (Atlanta 1996), dwukrotny mistrz świata, trzykrotny mistrz Europy. Od 2005 roku zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA).
Spis treści |
Nastula zaczął trenować judo w wieku 10 lat w AZS AWF Warszawa. Jego długoletnim trenerem był Wojciech Borowiak. Aktualnie posiada 5. dan w judo.
W 1989 roku zdobył brązowy medal mistrzostw Europy juniorów w Atenach. Sukces ten powtórzył rok później w Ankarze. W 1991 roku zdobył mistrzostwo Polski w kategorii wagowej do 95 kg oraz srebrny medal w kategorii "open". W tym samym roku został powołany do reprezentacji na mistrzostwa świata w Barcelonie, na których niespodziewanie zdobył srebrny medal[1].
W 1992 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie. Nastula dotarł do półfinału, w którym zmierzył się z doświadczonym Brytyjczykiem Raymondem Stevensem. Nastula z upływem czasu słabł szybciej niż Stevens, toteż w czasie pojedynku został trzykrotnie ukarany za brak aktywności i pasywną postawę, co spowodowało, że sędziowie uznali wyższość Brytyjczyka. Walkę o brązowy medal Polak stoczył z Rosjaninem Dmitrijem Siergiejewem. Szybko ją przegrał z powodu zmęczenia po poprzednim pojedynku i ostatecznie zajął piąte miejsce w swojej kategorii.
W tym samym roku zwyciężył w turnieju Jigoro Kano Cup w Tokio. Nastula był pierwszym Polakiem który tryumfował w tym prestiżowym turnieju.
W 1994 roku Nastula wystartował w mistrzostwach Europy, które odbywały się w Gdańsku. W półfinale wygrał wycieńczający pojedynek z Raymondem Stevensem, po którym wydawało się że stracił przytomność. Nastula w finale pokonał Holendra Bena Sonnemansa i tym samym został mistrzem Europy[2].
Na igrzyska w Atlancie wyjechał jako faworyt. Startował w kat. do 95 kg. W pierwszym pojedynku szybko poddał broniącego olimpijskiego złota Węgra Antala Kovácsa. Następnym rywalem Polaka był Włoch Luigi Guidio, którego pokonał w niecałe cztery minuty. W półfinale Nastula zwyciężył Brazylijczyka Aurélio Miguela. W finale pokonał natomiast w niespełna półtorej minuty Koreańczyka Kim Min-soo i zdobył mistrzostwo olimpijskie[3].
W 1996 roku Europejska Unia Judo uhonorowała Nastulę tytułem najlepszego zawodnika Starego Kontynentu.
Sukcesy Nastuli w judo skończyły się wraz ze zmianą kategorii wagowej. Kategoria wagowa do 95 kg została zlikwidowana i zastąpiona do 100 kg, w której Nastula nie potrafił się odnaleźć. W 1999 roku zdobył jeszcze srebrny medal na mistrzostwach Europy w Bratysławie. Był to jego ostatni znaczący międzynarodowy sukces w judo[4]. W 2004 roku postanowił zakończyć karierę judoki.
Jest autorem książki "Moje judo" (2000), w której opisuje swoje ulubione techniki i ich kombinacje.
Po zakończeniu kariery judoki Nastula zaczął trenować mieszane sztuki walki. W latach 2005-2006 startował w prestiżowej organizacji PRIDE FC. Jego dwa pierwsze pojedynki z Brazylijczykiem Antônio Rodrigo "Minotauro" Nogueirą (byłym mistrzem PRIDE w wadze ciężkiej) oraz Rosjaninem Aleksandrem Jemieljanienko zakończyły się porażką. 1 lipca 2006 roku Nastula wygrał z Edsonem Draggo, zakładając mu dźwignię na łokieć. Kolejna walka Nastuli odbyła się 21 października 2006 roku, podczas pierwszej gali PRIDE organizowanej w Stanach Zjednoczonych (PRIDE 32). Oponentem Polaka był Josh Barnett. Amerykanin wygrał przez poddanie (dźwignia na staw skokowy). Była to ostatnia walka Nastuli w PRIDE.
Przeprowadzone po walce z Barnettem badanie antydopingowe wykazało w próbce moczu Nastuli śladowe ilości sterydu anabolicznego nandrolonu oraz zakazanych stymulantów (fenylopropanolaminy, pseudoefedryny i efedryny). Pełnomocnik Polaka argumentował, że próbki zostały zanieczyszczone, później zaś, że niewielkie ilości zakazanych substancji wskazują na to, że znalazły się w organizmie zawodnika przypadkowo. Komisja rozpatrująca sprawę (Nevada State Athletic Commission) nie dała wiary tym wyjaśnieniom. Nastula został zawieszony na 9 miesięcy i obciążony karą finansową w wysokości $6500.[5]
Następny występ Nastuli planowany był na 31 maja 2008 roku w Warszawie. Jego przeciwnikiem miał być japoński zawodnik Koji Kanechika. Do tej walki, jak i całej gali, jednak nie doszło − jej organizator w ostatnim momencie wycofał się. Nastula powrócił więc na ring dopiero po niemal dwuletniej przerwie, w sierpniu 2008 roku, w walce przeciwko koreańskiemu zapaśnikowi Dongi Yang podczas gali Sengoku IV w Saitamie. Polak przegrał w kontrowersyjnych okolicznościach przez techniczny nokaut, gdy po nieudanej próbie założenia dźwigni rywalowi, nie podniósł się z maty, mimo komendy do powstania, co sędzia zinterpretował jako niezdolność do dalszej walki[6][7].
Po raz pierwszy przed polską widownią walczył we wrześniu 2010 roku, gdy pokonał w Łodzi Japończyka Yusuke Masudę przez TKO w 26. sekundzie walki. Rok później podczas gali w Koszalinie w podobny sposób pokonał dwukrotnego mistrza olimpijskiego w zapasach Andrzeja Wrońskiego[8].
1 października 2011 roku stoczył pojedynek na gali STC: Bydgoszcz vs. Toruń, a jego przeciwnikiem był Amerykanin Jimmy Ambriz. Nastula wygrał przez poddanie w pierwszej rundzie z powodu kontuzji Ambriza, który naderwał triceps.
4 zwycięstwa (3 przez (T)KO, 1 przez poddanie) − 4 porażki (2 przez (T)KO, 2 przez poddanie) − 0 remisów
| Wynik | Bilans | Przeciwnik | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wygrana | 4-4-0 |  Jimmy Ambriz | TKO (kontuzja ręki) | 1 | 1:50 | STC: Bydgoszcz vs. Toruń | 01.10.2011 |  Bydgoszcz |
| Wygrana | 3-4-0 | Andrzej Wroński | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 1:09 | Wieczór Mistrzów | 20.08.2011 | Koszalin |
| Wygrana | 2-4-0 |  Yusuke Masuda | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 0:26 | Fighters Arena Łódź | 03.09.2010 | Łódź |
| Przegrana | 1-4-0 |  Dongi Yang | TKO (niezdolność do walki) | 2 | 2:15 | Sengoku - Fourth Battle | 24.08.2008 | Saitama |
| Przegrana | 1-3-0 | Josh Barnett | Poddanie (dźwignia na staw skokowy) | 2 | 3:04 | PRIDE 32: The Real Deal | 21.10.2006 | Las Vegas |
| Wygrana | 1-2-0 |  Edson Drago | Poddanie (dźwignia na łokieć) | 1 | 4:33 | PRIDE Critical Countdown Absolute | 01.06.2006 | Saitama |
| Przegrana | 0-2-0 |  Aleksandr Jemieljanienko | Poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 8:45 | PRIDE Shockwave 2005 | 31.12.2005 | Saitama |
| Przegrana | 0-1-0 | Antônio Rodrigo Nogueira | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 8:38 | PRIDE Critical Countdown 2005 | 26.06.2005 | Saitama |
Od 8 marca do 19 kwietnia 2009 roku brał udział w 9. edycji programu Taniec z Gwiazdami, zajął 6 miejsce odpadając w 7 odcinku.
W wyborach samorządowych w roku 2010 Paweł Nastula został wybrany radnym na VI Kadencję (2010-2014) do Rady Miejskiej miasta Łomianki, kandydując z ramienia stowarzyszenia "Twoje Łomianki"[9]. W roku 2011 wystartował w wyborach do Sejmu z listy PSL[10][11].
| |||||||
| |||||||||||||||||||||||
