| Pedro Calderón de la Barca | |
Calderón de la Barca | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 stycznia 1600 Madryt |
| Data i miejsce śmierci | 25 maja 1681 Madryt |
Pedro Calderón de la Barca (ur. 17 stycznia 1600 w Madrycie, zm. 25 maja 1681 tamże) – barokowy poeta i dramaturg hiszpański działający w hiszpańskim Złotym Wieku, uważany za następcę Lope de Vegi.
Autor licznych sztuk dramatycznych, z których najsłynniejsze to – La vida es sueño (Życie jest snem) oraz El gran teatro del mundo (Wielki teatr świata); z nich obu pochodzą dwa porównania, istniejące w kanonie sztuki dramatycznej (toposy): życie jako sen oraz świat jako wielki teatr. Tworzył również liczne dzieła poruszające tematykę miłości, namiętności i zazdrości – należą do nich np. "Lekarz swojego honoru" (el medico de su honra) czy "Malarz swojego dyshonoru" (el pintador de su dishonra).
Calderón urodził się w Madrycie. Jego matka, o flamandzkim pochodzeniu, zmarła w roku 1610, a jego ojciec, który był sekretarzem skarbu, w roku 1615. Calderón pobierał edukację w Kolegium Jezuickim w Madrycie. Następnie, w latach 1613-1619 studiował prawo w Salamance. W latach 1620-1622 odniósł kilka znacznych sukcesów w konkursach poetyckich w Madrycie. Jako twórca sztuk teatralnych zadebiutował dziełem Amor, honor y poder (Miłość, honor i władza), które po raz pierwszy zostało wystawione 29 czerwca 1623. Przez następne dwie dekady Calderón napisał ponad 70 sztuk teatralnych, z których większość stanowiły świeckie dramaty tworzone dla komercyjnych teatrów. Nie zaprzestając pisania służył też w armii w Mediolanie i w Holandii w latach 1625-1635.