| Pelayo | |
 | |
| Król Asturii | |
| Okres panowania | od 718 do 737 |
| Poprzednik | brak |
| Następca | Favila |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | 690 |
| Zmarł | 737 |
| Ojciec | Fafila |
| Żona | Gaudiosa |
| Dzieci | Favila Ermesinda |
Pelayo, Pelagiusz (zm. 737 w Cangas de Onís) – wizygocki wódz, który zapoczątkował rekonkwistę, pierwszy król Asturii
Syn wizygockiego księcia Fafili. Był krewnym króla Wizygotów, Roderyka.
Podczas najazdu Maurów na Półwysep Iberyjski służył w królewskiej straży. W 711 r. był uczestnikiem bitwy pod Jerez de la Frontera, podczas której Wizygoci zostali doszczętnie rozbici.
Po upadku państwa wizygockiego w Hiszpanii Pelagiuszowi udało się zebrać resztki armii i schronić w północnej części kraju gdzie kontynuował walkę. Odmówił płacenia trybutu najeźdźcom i zaczął jednoczyć miejscową ludność organizując z niej oddziały zbrojne. W górach Asturii wzniecił powstanie przeciwko muzułmanom, które przerodziło się w wojnę o niepodległość kraju – rekonkwistę. W 718 roku został ogłoszony przez chrześcijan z Galicji królem. Na oswobodzonym terytorium zorganizował państwo z siedzibą władzy w Cangas de Onis.
W 722 (lub 718[1]) roku na czele swoich oddziałów pokonał w bitwie pod Covadongą Maurów zmuszając ich do opuszczenia Asturii.
Przed śmiercią uczynił swoim następcą syna, Favilę. Pochowany został w sanktuarium w Covadonga.
| Poprzednik brak |  | Król Asturii 718-737 | | Następca Favila |
