Petro Josyf Poticzny (ur. w 1930 w Pawłokomie, powiat Dynów) – kanadyjski historyk ukraińskiego pochodzenia, emerytowany profesor McMaster University, żołnierz UPA z Pawłokomy[1], od roku 1947 na emigracji w Kanadzie, mieszka w Toronto.
Specjalizuje się w problematyce narodowościowej państw Europy Wschodniej i Związku Radzieckiego oraz kwestią akcji Wisła. Wykładowca m.in. na Oxfordzie w Anglii, profesor honorowy Lwowskiej Politechniki.
Pracę doktorską napisał na Uniwersytecie Columbia, w latach 1964–1995 był wykładowcą nauk politycznych na Uniwersytecie McMaster.
Był organizatorem kilku konferencji naukowych na temat wzajemnych relacji ukraińsko-polskich, ukraińsko-czeskich oraz ukraińsko-żydowskich, w tym "Jewish-Ukrainian Relations in Historical Perspective" McMaster październik 1983. Był uczestnikiem spotkania polskich i ukraińskich parlamentarzystów w Jabłonnie w roku 1990.
Współpracuje z Centrum Rosyjskich i Wschodnioeuropejskich Studiów przy Uniwersytecie w Toronto, jest członkiem Doradczej Rady Kanadyjskiego Instytutu Studiów Ukraińskich Uniwersytetu Alberta oraz honorowym profesorem Wschodniochińskiego Uniwersytetu w Szanghaju i Honorowym Przewodniczącym Chińskiej Asocjacji. Jest jednym z redaktorów "Litopysu UPA".
Autor, wydawca oraz współwydawca ponad 30 książek i 60 artykułów m.in. w the Encyclopedia of Ukraine. Jest autorem książek "Soviet Agricultural Trade Unions 1917–1970" (1972), oraz współautorem "The Ukraine and the Czechoslovak Crisis" (1970) i "Jewish-Ukrainian Relations".
Polski profesor, historyk Władysław Filar uważa, że Poticzny w swoich pracach "wybiela" Organizację Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińską Powstańczą Armię odnośnie ich zbrodni popełnionych na ludności polskiej zamieszkującej Wołyń i niesłusznie pisze o "wzajemnych polsko-ukraińskich rzeziach"[2].
Bratanek Petra Poticznego - Zenon Poticzny jest założycielem kanadyjskiej Fundacji "Pawłokoma" z siedzibą w Toronto, zajmującej się upamiętnieniem ofiar polskich zbrodni na ludności ukraińskiej. Poticzny twierdzi, że w Pawłokomie zginęło 366 osób narodowości ukraińskiej[3].
