 | Ten artykuł od 2012-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Pierre Curie | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 15 maja 1859 Paryż |
| Data i miejsce śmierci | 19 kwietnia 1906 Paryż |
| Zawód | fizyk |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
 Pierre Curie w Wikicytatach | |
Pierre Curie (ur. 15 maja 1859, zm. 19 kwietnia 1906)[1] – francuski fizyk, wykładowca na uniwersytecie w Paryżu, mąż Marii Skłodowskiej-Curie ojciec Eve Curie i Irène Joliot-Curie.
Spis treści |
Był synem lekarza, Eugene Curie i Sophie-Claire z d. Depouilly. Miał starszego brata Jacques, obaj studiowali fizykę na Sorbonie. 25 lipca 1895 roku zawarł związek małżeński z Marią Skłodowską[2].
Zajmował się badaniem własności magnetycznych i elektrycznych kryształów, a także promieniotwórczością i jej oddziaływaniami na organizmy żywe. W roku 1880 odkrył zjawisko piezoelektryczności. Wraz z żoną Marią Skłodowską-Curie w roku 1898 odkrył dwa pierwiastki: rad i polon. W roku 1903 otrzymał wraz z żoną Marią oraz H. Becquerelem Nagrodę Nobla z fizyki za odkrycie promieniotwórczości naturalnej. Otrzymał także nagrody: Medal Davy (1903) razem z żoną, Medal Matteucci (1904) także żona otrzymała, Medal Elliotta Cresson (1909) pośmiertnie, przy okazji nagradzania jego żony Marii.
W roku akademickim 1904-5, został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Paryskiego na Wydziale Matematyczno-Fizycznym. W 1905 roku został członkiem Francuskiej Akademii Umiejętności[2].
Zginął śmiercią tragiczną, przejechany przez konny wóz ciężarowy, w czasie przebiegania przez ul. Dauphine w Paryżu.[3]
