| Piotr Tyma | |
| Data urodzenia | 1966 |
| Prezes Związku Ukraińców w Polsce | |
| Okres urzędowania | od 2006 |
| Poprzednik | Miron Kertyczak |
| Odznaczenia | |
  | |
Piotr Stanisław Tyma (ukr. Петро Тима, ur. 1966) – prezes Związku Ukraińców w Polsce od 19 lutego 2006, przewodniczący Rady Mediów Elektronicznych Mniejszości Narodowych i Etnicznych (od 2002), członek Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych. Członek Komisji Praw Człowieka Światowego Kongresu Ukraińców, kolegium redakcyjnego tygodnika "Nasze Słowo" oraz rocznika "Almanach Ukraiński", jest również członkiem Forum Polsko-Ukraińskiego.
Absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego (1985) z dodatkowym językiem ukraińskim w Legnicy oraz Wydziału Filologiczno-Historycznego na Uniwersytecie Gdańskim, magister historii. Dziennikarz, publicysta, zajmujący się od początku lat 90. problematyką polsko-ukraińską.
W okresie 1990–1994 sekretarz redakcji czasopisma ukraińskiego "Zustriczi", od października 1995 współpracuje z TVP S.A. w Warszawie jako realizator i wydawca magazynu telewizyjnego "Telenowyny", autor kilku reportaży telewizyjnych poświęconych tematyce polsko-ukraińskiej.
Publikował m.in. w "Tygodniku Powszechnym", "Przeglądzie Politycznym", kijowskim tygodniku "Polityka i Kultura", miesięczniku "Nowaja Polszcza", kwartalnikach "Zustriczi", "Son i Myśl" roczniku "Almanach Ukraiński". Redaktor w wydawanym w Warszawie tygodniku ukraińskim "Nasze Słowo". Współpracuje również z wydawanym w Pradze miesięcznikiem "UiZ". Autor m.in. raportu "Dostęp środowisk mniejszości narodowych do mediów publicznych w Polsce" (Warszawa 1998), "Ukraińskie rozrachunki z historią" – specjalnego ukraińskiego bloku tematycznego w miesięczniku "Przegląd Polityczny" (Gdańsk 2002).
Współautor książki "Wiele twarzy Ukrainy" (2005), zawierającej 25 wywiadów poświęconych nowemu spojrzeniu na tożsamość współczesnej Ukrainy.
W wyborach 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z ramienia Wyborczego Bloku Mniejszości w województwie gdańskim[1].
Odznaczony polskim Srebrnym Krzyżem Zasługi (2011)[2] oraz ukraińskim Order za Zasługi III stopnia (2006)[3].
