| Pistolet Makarowa | |
 | |
| IJ-70 (wersja PM na rynek cywilny) | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR Rosja |
| Producent | Iżewskij Miechaniczeskij Zawod KBP Tuła |
| Rodzaj | pistolet samopowtarzalny |
| Historia | |
| Produkcja seryjna | 1952 – do chwili obecnej |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 9 mm |
| Nabój | 9 x 18 mm Makarowa |
| Magazynek | 8 naboi PM, 12 naboi PMM |
| Wymiary | |
| Długość | 160 mm, 165 PMM |
| Długość lufy | 93,5 mm |
| Długość linii celowniczej | 130 mm |
| Masa | |
| broni | 730 g (PM niezaładowany) 810 g (PM załadowany) 760 g (PMM niezaładowany) |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku | 315 m/s |
| Szybkostrzelność praktyczna | do 30 s/m |
| Zasięg skuteczny | 50 m |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Pistolet Makarowa PM (ros. Пистолет Макарова ПМ) - radziecki pistolet samopowtarzalny.
Spis treści |
W 1945 roku w Związku Radzieckim ogłoszono konkurs na nowy pistolet służbowy, mający zastąpić używany dotychczas pistolet TT. Nowy pistolet miał być przede wszystkim mniejszy i lżejszy oraz bardziej niezawodny (i to w różnych warunkach) i celniejszy. Założeniem było również zachowanie dotychczasowej zdolności rażenia. W konkursie propozycję swoją przedstawił m.in. Nikołaj Makarow. Jego projekt pistoletu samopowtarzalnego najlepiej przeszedł próby poligonowe i w 1951 roku został przyjęty do uzbrojenia Armii Radzieckiej jako „9 mm PM” (Pistolet Makarowa). Stał się również służbowym pistoletem radzieckiej milicji. Natomiast nabój 9 x 18 mm Makarowa stał się standardowym nabojem pistoletowym w państwach Układu Warszawskiego. Mimo że nabój ma podobne parametry do niemieckiego 9x18 mm Police, nie jest z nim wymienny. Oprócz Związku Radzieckiego PM został również przyjęty w Chinach, Bułgarii i w NRD (Ernst Thaelman Fabrik), gdzie produkowany był na licencji.
Konstrukcja broni wzorowana jest na Walterze PP, choć np. mechanizm samonapinania został w Makarowie uproszczony. Pistolet działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego. Zastosowano mechanizm spustowy typu Double Action z kurkiem zewnętrznym. Pistolet ma nastawny bezpiecznik ze skrzydełkiem z lewej strony, w tylnej części zamka zabezpieczający przed przypadkowym strzałem. Jest on jednocześnie zwalniaczem napiętego kurka. Wszystkie elementy pistoletu, z wyłączeniem okładzin, wykonane są ze stali. Zatrzask magazynka znajduje się w spodniej części chwytu.
Niewątpliwą zaletą pistoletu Makarowa była łatwość jego obsługi oraz wytrzymałość. Pistolet uchodzi również za niezawodny. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych pojawiła się nowa wersja pistoletu tzw. PMM. PMM miał dwurzędowy magazynek, mieszczący 12 naboi i znacznie mocniejszy rodzaj amunicji (nabój 9 x 18 mm PMM) – o lżejszym pocisku, i zwiększonym ładunku prochowym, co w konsekwencji oznaczało znaczne zwiększenie prędkości początkowej pocisku i – co w tej sytuacji konieczne, znaczne wzmocnienie szkieletu. Jednak PMM przy tak dużym odrzucie miał bardzo poważne problemy z celnością. Eksportowe wersje pistoletu Makarowa dostępne są również w kalibrze 9 x 17 mm Short (.380 ACP).
| ||||||||||||||||||||
