Pitryloka

Pitryloka (trl. pitṛloka) - w hinduizmie to subtelny wymiar egzystencji po śmierci lub sfera w zaświatach, siódma z kolei (poniżej brahmaloki) według filozofii sankhji i wedanty^[1]. Już w Wedach tak określa się miejsce bytowania zmarłych^[2].

Atharwaweda utożsamia tę lokę ze swargaloką^[3]. Tam po śmierci ciała fizycznego zmarły spotykał się ze swoimi przodkami^[4].

[edytuj] Los duszy po śmierci ciała

Brama do świata bogów znajdować się miała na północy, natomiast brama pitryloki na południu^[5]. W eschatologii wedyjskiej tylko nieliczni po śmierci mieli szansą dostać się do świata bogów (dewaloka), większość dusz umarłych szła do tzw. pitryloki (świata ojców), gdzie żyli dalej, ale tylko tak długo, dopóki ich męscy potomkowie składali w ofierze potrzebne im w zaświatach pożywienie podczas comiesięcznej ceremonii, śraddhy. Obiaty te mogli składać tylko męscy potomkowie z trzech ostatnich pokoleń zwani sapinda^[6]. Jednak przez pierwszy rok po śmierci ofiarę składano oddzielnie. Dopiero po odprawieniu specjalnego rytuału po około roku, błąkający się duch o cechach upiora (preta) doznawał oficjalnej zmiany statusu na przodka i zyskiwał prawo do kultu właściwego przodkom z pitryloki^[7].

[edytuj] Mieszkańcy pitryloki

Władcą pitryloki jest Jama, tytułowany stąd pitrypati (Pan Przodków) ^[8]. Pitrylokę zamieszkują trzy klasy istot:

• pitry - przodkowie
• ryszi - wieszczowie
• pradźapati - synowie mentalni ( manasaputra ) Brahmana ^[9] .

Przypisy