Platforma sprzętowa

Platforma sprzętowa – zestaw czynników sprzętowych a także często programowych decydujących o sposobie realizacji programu komputerowego. Platformę sprzętową definiuje głównie procesor lub ich grupa: układ wieloprocesorowy lub procesor wielordzeniowy, ale często także sposób dostępu do pamięci czy rodzaj karty/procesora graficznego.

[edytuj] Przykłady systemów operacyjnych

• AmigaOS, AmigaOS 4
• FreeBSD, NetBSD, OpenBSD
• Linux
• Mac OS X
• Microsoft Windows
• OS/2
• Solaris
• Unix
• IBM VM/370, VM/BSEP, VM/SEP, VM/XA, VM/ESA, z/VM
• Google Chrome OS

[edytuj] Na urządzenia mobilne

• Android
• Bada
• BlackBerry OS
• iOS
• Embedded Linux
• Palm OS
• Symbian
  • Nokia Series 60, Series 80, Series 90
  • UIQ
• WebOS
• Windows Mobile
• BREW
• Qt Extended
• OpenMoko
• Maemo

[edytuj] Platformy programowe

• Adobe AIR
• Java, JDK i JRE
• Mono
• Mozilla Prism XUL i XULRunner
• .NET Framework
• Oracle Database
• Vexi

[edytuj] Mobilne

• APOXI
• Binary Runtime Environment for Wireless (BREW)
• Java Platform, Micro Edition (Java ME)
• JavaFX Mobile
• Qt
• Smartface Platform

[edytuj] Platformy sprzętowe

• Wintel, czyli Intel x86 lub inny sprzęt komputerowy kompatybilny z systemem Windows
• Architektura ARM w urządzeniach mobilnych
• x86 z uniksopodobnym systemem, np. BSD
• Komputery CP/M oparte na szynie danych S-100
• Konsole gier wideo
• Macintosh
• Urządzenia bazujące na procesorach RISC
  • SPARC architektura komputerowa z systemem Solaris
  • Klaster komputerowy DEC Alpha z systemem OpenVMS
• Komputery Midrange z systemami operacyjnymi, np. IBM OS/400
• Komputery Mainframe z systemami operacyjnymi, np. IBM z/OS
• Architektury superkomputerów