Plebiscyt Przeglądu Sportowego

Plebiscyt Przeglądu Sportowego na najlepszego polskiego sportowca roku — plebiscyt mający na celu wyłonienie najlepszego sportowca danego roku kalendarzowego w Polsce, wymyślony i organizowany przez redakcję Przeglądu Sportowego. Później do organizatorów plebiscytu dołączyła także Telewizja Polska, która transmituje Galę Mistrzów Sportu. Nazwa TVP jest także w oficjalnym tutule plebiscytu. Faktycznie jest to wybór 10 najlepszych polskich zawodników (pod uwagę brane są zarówno kobiety, jaki i mężczyźni we wszystkich dyscyplinach), z których jeden zostaje uznany za sportowca roku. Pierwsza edycja konkursu została przeprowadzona w 1926, a wygrał ją Wacław Kuchar. Od tego czasu plebiscytu nie organizowano jednak regularnie, bowiem w latach 1939–1947 (z uwagi na wybuch II wojny światowej) oraz w roku 1953 (względy organizacyjne) wyboru nie dokonywano. Dziesiątka Plebiscytu w 1953 wytypowana została dopiero w 1989 przez grono ekspertów.

Najwięcej razy tytuł sportowca roku otrzymali: Stanisława Walasiewicz, Irena Szewińska-Kirszenstein i Adam Małysz – po 4 razy.

Dotychczas uroczyste gale laureatów odbywały się w Warszawie (Sala Kongresowa Pałacu Kultury i Nauki, Hotel Victoria) w oraz Łodzi (Pałac Sportu). 75 gala sportowca roku odbyła się w Teatrze Polskim w Warszawie.

Plebiscyt Przeglądu Sportowego jest drugim najstarszym tego typu konkursem na świecie, po – organizowanym od 1925 – Svenska Dagbladets guldmedalj (plebiscycie na najlepszego sportowca roku w Szwecji).

[edytuj] Regulamin

Plebiscyt miał zwykle następującą formułę:

• specjalnie powołana kapituła – składająca z grona znawców sportu (dziennikarzy, byłych sportowców, działaczy tip.) – ustala grupę 30 zawodników, którzy w danym roku kalendarzowym wyróżnili się swymi dokonaniami sportowymi (z uwagi na fakt, że owa lista sporządzana jest w październiku, grono to może zostać wyjątkowo powiększone o nazwiska zawodników, którzy odnieśli znaczące sukcesy w listopadzie);
• od pierwszego tygodnia listopada do ostatniego tygodnia grudnia – w każdym wydaniu Przeglądu Sportowego (i ewentualnie gazet "zaprzyjaźnionych") – drukowane są specjalne kupony, na których czytelnicy mogą oddawać swoje głosy, wybierając 10 nazwisk spośród listy sporządzonej wcześniej przez kapitułę, bądź wpisując nazwiska dowolnego innego sportowca;
• w tym samym czasie głosować można również telefonicznie – za pomocą systemu Audiotele oraz SMS;
  • sportowiec wytypowany na pierwszym miejscu każdego ważnego kuponu otrzymuje 10 punktów, zawodnik wskazany na pozycji drugiej – 9 punktów, na trzeciej – 8 punktów i tak do lokaty dziesiątej za 1 punkt;
  • po wprowadzeniu możliwości głosowania za pomocą Audiotele i SMS-ów, zawodnik na nazwisko którego wysłano głos otrzymuje 5 punktów.
• suma punktów – zliczona ze wszystkich ważnych kuponów, które dotrą do siedziby redakcji Przeglądu Sportowego do 3 stycznia oraz ze wszystkich połączeń Audiotele i SMS-ów - daje wynik końcowy danego sportowca;
• końcowe wyniki plebiscytu prezentowane są w ostatnią sobotę stycznia, podczas uroczystej gali laureatów – Gali Mistrzów Sportu (jej miejsce nie jest stałe i na przestrzeni lat ulegało kilku zmianom);
• zawodnikowi z największą liczbą punktów zostaje przyznany tytuł sportowca roku;
• pozostałe miejsca zajmują kolejno zawodnicy z coraz mniejszą liczbą punktów;
• zawodnicy nieznajdujący się w gronie wskazanym przez kapitułę – na których jednak oddawano ważne głosy – mogą ostatecznie zająć miejsce następujące po ostatniej pozycji zawodnika zgłoszonego przez kapitułę, niezależnie od liczby punktów, które zgromadzili (tj. lokatę 31, w przypadku gdy kapituła nie powiększy grona swych wybrańców).

[edytuj] Zwycięzcy Plebiscytu

[edytuj] Statystyki

[edytuj] Sportowcy z największą ilością miejsc na podium

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Plebiscytu

• Oficjalna strona Przeglądu Sportowego