| Pojezierze Bytowskie | |
 | |
| Prowincja | Niż Środkowoeuropejski |
| Podprowincja | Pojezierza Południowobałtyckie |
| Makroregion | Pojezierze Zachodniopomorskie |
| Mezoregion | Pojezierze Bytowskie |
| Zajmowane jednostki administracyjne | Polska: woj. zachodniopomorskie, woj. pomorskie |
Pojezierze Bytowskie (kaszb.Bëtowsczé Pòjezerzé) (314.47) – najwyższa (do 256 m n.p.m.) północno-wschodnia część Pojezierza Zachodniopomorskiego. Występują liczne niewielkie i średniej wielkości jeziora (największe: Jezioro Bobięcińskie Wielkie 5, 39 km²).
Region rozciąga się na przestrzeni ponad 100 km na obszarze wododziału, oddzielającym dorzecza rzek bezpośrednio wpływających do Morza Bałtyckiego (Parsęta, Wieprza, Słupia, Łupawa) od dorzeczy Gwdy, Brdy i Wdy, płynących na południe. Powierzchnia 1924 km². Oś regionu stanowi zespół równoleżnikowych wałów morenowych, z kulminacją na Siemierzyckiej Górze koło Bytowa (256 m n.p.m.). Region jest w większości zalesiony.
Większe miejscowości: Bytów, Miastko, Bobolice.
| |||||
