| Pojezierze Lubuskie | |
 Zasięg regionu w obrębie Polski | |
| Megaregion | Pozaalpejska Europa Środkowa |
| Prowincja | Niż Środkowoeuropejski |
| Podprowincja | Pojezierza Południowobałtyckie |
| Makroregion | Pojezierze Lubuskie |
| Zajmowane jednostki administracyjne | Polska – woj. lubuskie Niemcy – Brandenburgia |
Pojezierze Lubuskie (315.4) – południowa część Pojezierzy Południowobałtyckich. Pojezierze położone na południe od Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, po obu stronach Odry.
Rzeźbę terenu pojezierza cechują wysokie cokoły, zbudowane z pofałdowanych przez lodowiec warstw trzeciorzędowych, przedzielone równinami sandrowymi.
Wzniesienia przekraczają miejscami 200 m. Najwyższe – Bukowiec (227 m n.p.m.) – znajduje się na Pojezierzu Łagowskim, stanowiącym jego geograficzną część.
Występują tu liczne jeziora rynnowe. Do największych należą: Niesłysz i Zbąszyńskie.
Znajdują się tutaj duże obszary leśne (z udziałem buka) – Puszcza Rzepińska. Wokół wielu jezior i w dolinie Obry utworzono strefy chronionego krajobrazu (np. Łagowski Park Krajobrazowy).
Region atrakcyjny turystycznie. Główne miasta: Świebodzin, Międzyrzecz, Skwierzyna, Sulęcin, Słubice, Zbąszyń.
