| Politereftalan etylenu | |||
| |||
| Ogólne informacje | |||
| Nazwa systematyczna | poli(tereftalan etylenu) | ||
| Inne nazwy | PET, PETE, PETP, PET-P | ||
| Monomery | kwas tereftalowy i glikol etylenowy | ||
| Struktura meru | -[-C(O)-C6H4-C(O)O-(CH2)2-O-]- | ||
| Właściwości | |||
| Temperatura mięknięcia | 260 °C (533 K) | ||
| Biodegradowalność | niebiodegradowalny | ||
| Biokompatybilność | wysoka | ||
| Właściwości mechaniczne | sztywny termoplast | ||
| Inne | |||
 | |||
| Kod recyklingu | Treść oznaczeń: PET – Poli(tereftalan etylenu) | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25 °C, 1000 hPa) | |||
Poli(tereftalan etylenu), (C10H8O4)n (PET) – polimer z grupy poliestrów, otrzymywany na drodze polikondensacji z tereftalanu dimetylowego (DMT) i glikolu etylenowego (GE). Numer CAS: 25038-59-9, gęstość 1,370 g/cm3.
Stopiony poli(tereftalan etylenu), po szybkim ochłodzeniu, krzepnie w postaci szklistej, bezpostaciowej masy. W masie tej dość prędko, szczególnie w podwyższonej temperaturze (100-245 °C), zachodzi proces krystalizacji i przekształca się ona w ciało mikrokrystaliczne o budowie niezorientowanej. Włókna lub folie z poli(tereftalanu etylenu), rozciągane w temperaturze wyższej od temperatury zeszklenia, ulegają trwałej deformacji, połączonej z orientacją zarówno makrocząsteczek, jak i krystalitów, zgodnie z kierunkiem działania siły rozciągającej.
PET jest masowo wykorzystywany jako tworzywo sztuczne, służące do produkcji naczyń, butelek, opakowań, niewielkich kształtek (np. przezroczystych klawiszy) i obudów urządzeń elektronicznych. Przędzie się także z niego włókna, z których m.in. produkuje się tkaninę polartec (polar). Kopolimerem tereftalanu jest też dacron i tergal – włókna stosowane do produkcji tkanin o własnościach mechanicznych zbliżonych do płótna.
Jako katalizator, przy produkcji polimeru PET stosowany jest tlenek antymonu(III).
Twórcą PET jest Nathaniel C. Wyeth.
