| Polihydroksymaślan | |||
| |||
| Ogólne informacje | |||
| Monomery | pochodzi z biosyntezy | ||
| Struktura meru | -[-O-CH(CH3)-CH2-C(=O)-]- | ||
| Właściwości | |||
| Rozpuszczalniki | etanol i inne alkohole alifatyczne, tłuszcze naturalne | ||
| Temperatura mięknięcia | 95 °C (368 K) | ||
| Temperatura degradacji | 175 °C (448 K) | ||
| Biodegradowalność | łatwo biodegradowalny | ||
| Biokompatybilność | wysoka | ||
| Właściwości mechaniczne | półsztywny termoplast | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25 °C, 1000 hPa) | |||
Polihydroksymaślan (poli-β-hydroksymaślan, PHB z ang. polyhydroxybutyrate) to polimer biodegradowalny z grupy alifatycznych poliestrów produkowany i magazynowany przez bakterie Ralstonia eutropha H16, ulegający biodegradacji.
Jest to pierwszy polimer o właśnościach termoplastycznych pochodzący z biosyntezy, który został wprowadzony skutecznie na rynek tworzyw sztucznych.
Polimer ulega powolnemu rozkładowi na wodę i dwutlenek węgla pod wpływem bakterii obecnych w glebie, ściekach czy mule, zwłaszcza gdy trafi w warunki beztlenowe. Z polimeru wytwarza się opakowania na szampony i kosmetyki. Spośród różnych możliwych izomerów strukturalnych tego polimeru praktyczne znaczenie ma tylko poli(3-hydroksymaślan) (P3HB).
