Program Voyager – program dwóch bezzałogowych misji kosmicznych mających na celu badanie Jowisza (w 1979 roku) i Saturna (w latach 1980 i 1981). Voyager 2 przeleciał także obok Urana (w 1986 roku) i Neptuna (w 1989 roku). Sondy Voyager 1 i Voyager 2 wystrzelono w 1977 roku wykorzystując korzystny układ planet. Początkowo miały być kontynuacją programu Mariner (loty 11 i 12, określane też jako program Mariner Jupiter-Saturn). W marcu 1977 roku nazwę zmieniono na program Voyager.
Po wystrzeleniu Voyager 1 naukowcy poznali zagrożenia, jakie mogły pojawić się w trakcie lotu Voyagera 2[1].
Obie misje dostarczyły bardzo wielu informacji o gazowych olbrzymach Układu Słonecznego, ich księżycach i pierścieniach. W roku 1998 Voyager 1 pod względem oddalenia od Słońca wyprzedził sondę Pioneer 10 (zmierzającą w przeciwnym kierunku) i stał się najdalszym sztucznym obiektem w kosmosie. Voyager 1 przekroczył szok końcowy w grudniu 2004 r., a Voyager 2 uczynił to w sierpniu 2007 r. Obydwie sondy znajdują się obecnie w obrębie płaszcza Układu Słonecznego i zmierzają w stronę heliopauzy.
Sondy zostały zbudowane w należącym do NASA Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie. Do każdej z nich jest dołączony Voyager Golden Record.
| |||||||||||
