Widget
Podziel się:

Prowokator (film)


Prowokator
Gatuneksensacyjny
dramat
kostiumowy,
Data premiery31 maja 1995
Kraj produkcji Czechy
 Polska
 Wielka Brytania
Językpolski, rosyjski, węgierski
Czas trwania88 min.
ReżyseriaKrzysztof Lang
ScenariuszMaciej Maciejewski, Krzysztof Lang
Główne roleBogusław Linda
Krzysztof Pieczyński
Danuta Stenka
Bartłomiej Topa
MuzykaMichał Lorenc
ZdjęciaArtur Reinhart
ScenografiaBarbara Komosińska
KostiumyDorota Roqueplo
MontażElżbieta Kurkowska
ProdukcjaFilmcontract Ltd.
Telewizja Polska
Mark Forstater Production Ltd.
Pictus Ltd.
DystrybucjaZespół Filmowy Kadr

Prowokator – polski film sensacyjny z 1995 roku w reżyserii Krzysztofa Langa.

Spis treści

[edytuj] Obsada

[edytuj] Role główne

[edytuj] Role drugoplanowe

[edytuj] Fabuła

Artur Herling (Bogusław Linda) jest terrorystą walczącym z przedstawicielami carskiej władzy na terenie Królestwa Polskiego. W zamachu na generalnego prokuratora Warszawy Andreja Kawielina (Gieorgij Martirosjan) przypadkowo giną jego żona i córki. Herling zostaje pojmany i osadzony w więzieniu pod nadzorem pułkownika Pirinowa (Lubomiras Laucevicius). Wyrzuty sumienia, wywołane śmiercią niewinnych osób i działanie Pirinowa powodują, że Herling załamuje się i próbuje się powiesić. Pułkownik nakłania Artura do odkupienia win poprzez pomoc w schwytaniu niebezpiecznego dla rosyjskiej władzy dziennikarza i początkującego terrorysty Andrzeja Woydy (Krzysztof Pieczyński). Herling ucieka z transportu wieziennego i z pomocą Adama Tańskiego (Bartłomiej Topa) udaje się do Zakopanego, gdzie poznaje Woydę i jego przyjaciółkę Martę Moraczewską (Danuta Stenka). Woyda nakłania Artura do udziału w zamachu na pułkownika Pirinowa, w międzyczasie starając się zarazić swego gościa pasją taterniczą. Podczas jednej ze wspinaczek na Kazalnicę Herling zdradza Woydzie iż jest zdrajcą i przybył tu z polecenia Pirinowa a także że wie o wcześniejszym epizodzie z życia Andrzeja, kiedy ów zdradził przed pułkownikiem swoich towarzyszy. Woyda strzela do Herlinga, który spada ze skalnej półki i ginie. Andrzejowi Woydzie udaje się zabić pułkownika Pirinowa, w 1918 roku wstępuje do partii bolszewików a w 1936 roku zostaje rozstrzelany z rozkazu Stalina.

[edytuj] Plenery

[edytuj] Nagrody

[edytuj] Linki zewnętrzne


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne