Przestępczość komputerowa

Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: wypadałoby przystępniej, bez povowych wypowiedzi. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnych "Interpol" określa przestępczość komputerową jako przestępczość w zakresie czynów skierowanych przeciwko systemowi komputerowemu i czynów dokonanych przy użyciu komputera jako narzędzia.

Według byłego specjalisty ds. przestępczości informatycznej przy Komendzie Głównej Policji, pojęcie przestępczości komputerowej jest nieprecyzyjne i wieloznaczne: "W szerokim rozumieniu, przestępczość ta obejmuje wszelkie zachowania przestępcze związane z funkcjonowaniem elektronicznego przetwarzania danych, polegające zarówno na naruszaniu uprawnień do programu komputerowego, jak i godzące bezpośrednio w przetwarzaną informację, jej nośnik i obieg w komputerze oraz cały system połączeń komputerowych, a także w sam komputer. (komputer jako narzędzie do popełnienia przestępstwa), jak i skierowane przeciwko takiemu systemowi".

Zjawisko to pojawiło się wraz z rozwojem komputeryzacji i od tej pory towarzyszy mu nieustannie. Choć "przestępstwo przeciwko danym" jest takim samym przestępstwem jak każde inne, jest ono trudne do wykrycia. Sprawca może być trudny do ustalenia, a ilość śladów z nim związana może być znikoma. Specyfika systemów komputerowych powoduje niejednokrotnie ich całkowite zatarcie.

Według ekspertów Rady Europy przestępstwa komputerowe dzielą się na grupy:

• oszustwo związane z wykorzystaniem komputera,
• fałszerstwo komputerowe,
• zniszczenie danych lub programów komputerowych,
• sabotaż komputerowy,
• "wejście" do systemu komputerowego przez osobę nieuprawnioną (patrz: cracking, haker),
• "podsłuch" komputerowy,
• bezprawne kopiowanie, rozpowszechnianie lub publikowanie programów komputerowych prawnie chronionych,
• bezprawne kopiowanie topografii półprzewodników,
• modyfikacja danych lub programów komputerowych,
• szpiegostwo komputerowe,
• używanie komputera bez zezwolenia,
• używanie prawnie chronionego programu komputerowego bez upoważnienia,
• metoda salami – to forma przestępstwa polegająca na kradzieży małych sum z różnych źródeł. Np. w systemie bankowym, przy rozliczaniu wkładów płatnych na żądanie. Kilkaset rachunków jest zmniejszanych o kilka lub kilkanaście groszy, które są przekazywane na uprzywilejowany rachunek i z niego podejmowane. Powodzenie oszustwa opiera się na tym, że klient traci tak mało, iż nie domaga się żadnych wyjaśnień.

Choć świadomość istnienia i powagi przestępczości informatycznej jest nikła, to istotne jest, iż zjawisko to nie dotyczy tylko zasobów wielkich organizacji, danych objętych tajemnicą, czy związanych z działalnością organizacji państwowych. Samo jej ściganie również nie musi być tylko domeną prokuratury i służb śledczych. Przestępczość informatyczna dotyczy również osób prywatnych i firm, które mogą być zainteresowane w ich udowodnieniu nie tylko w aspekcie prawnym, ale i finansowym.

W 2011 roku hakerzy poznali 174 mln rekordów w 855 atakach^[1].

[edytuj] Zobacz też

• informatyka śledcza
• haker (bezpieczeństwo komputerowe)
• cracker
• cyberterroryzm

Przypisy