Psianka podłużna

Oberżyna
Owoc psianki podłużnej (bakłażan, oberżyna)
Systematyka[1]
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Klad	rośliny naczyniowe
Klad	Euphyllophyta
Klad	rośliny nasienne
Klasa	okrytonasienne
Klad	astrowe
Rząd	psiankowce
Rodzina	psiankowate
Rodzaj	psianka
Gatunek	psianka podłużna
Nazwa systematyczna
Solanum melongena L. Sp. Pl. 1: 186 186 1753
Synonimy
Solanum esculentum Dunal
Zdjęcia i grafiki w Commons

Psianka podłużna (Solanum melongena) to prawidłowa nazwa botaniczna gatunku roślin z rodziny psiankowatych. Roślina ta jednak znana jest głównie pod zwyczajowymi nazwami jako oberżyna lub bakłażan, ale ma także inne nazwy: gruszka miłosna, jajko krzewiaste i bakman. Pochodzi z tropikalnej Afryki, Egiptu, Arabii i Indii. W Polsce uprawiana wyłącznie w sprzyjających warunkach mikroklimatycznych.

Kwiat

Pokrój

[edytuj] Morfologia

Łodyga

Dorastająca do 100 cm. Często jest pokryta kolcami (zależy od odmiany).

Liście

Jajowate, niekiedy z płytkimi wcięciami na brzegach o długości do 15 cm. Wyrastają na dość długich ogonkach.

Kwiaty

Korona kwiatu w kształcie rurki, zakończonej pięcioma płatkami w kolorze niebieskim lub fioletowym, o żółtym środku. Kwiaty wyrastają pojedynczo lub w kiściowatych kwiatostanach z kątów liści. Mają kolczasty, 5-działkowy kielich. 1 słupek i 5 pręcików.

Owoc

Wydłużona lub kulista, do 30 cm, soczysta jagoda w kolorze fioletowym lub brunatnym^[2].

[edytuj] Zastosowanie

• Roślina uprawna: bakłażany hodowane są w parnych tropikach i subtropikach na całym świecie od Indii Zachodnich po Filipiny. Japończycy, podobnie jak Hindusi, starają się wyhodować nowe, jak najlepsze odmiany. Współczesne krzyżówki mają owoce owalne, okrągłe lub w kształcie gruszki, a ich skórka może przybrać fioletową, żółtozieloną lub białą barwę. Owoce mogą ważyć nawet 500 g, jeśli są hodowane w odpowiednich warunkach jako rośliny jednoroczne. Można je zbierać 6 miesięcy po zasiewach.

Pierwsze wzmianki o uprawie bakłażanów pochodzą z Chin z V wieku p.n.e. Przypuszcza się, że uprawiano je już wcześniej w Indiach. Bakłażany zawędrowały z Azji do Europy wraz z muzułmańskimi hordami kalifatu Umajjadów, które dotarły do Hiszpanii przez północną Afrykę w VII w. Hiszpański klimat jest na tyle łagodny, że bakłażany mogły rosnąć na dworze, w ogrodach lub na polach. W chłodniejszych rejonach Europy, np. Wielkiej Brytanii czy krajach niderlandzkich, uprawia się je na małą skalę w szklarniach. Znajduje się w rejestrze roślin rolniczych Unii Europejskiej.

• Sztuka kulinarna. W Indiach i Afryce na południe od Sahary oberżyny stanowią istotny składnik jadłospisu ubogiej ludności. Mogą być przyrządzane na różnorodne sposoby.

[edytuj] Ciekawostki

• Uważane są za afrodyzjak.
• W niektórych państwach 10 marca obchodzone jest tzw. święto Bakmana, któremu towarzyszy zazwyczaj jedzenie wielkich ilości bakłażanów.
• Odmiana Golden eggs ma piękne jajowate owoce, najpierw białe, a potem żółte. Jest uprawiana jako roślina doniczkowa.

[edytuj] Zobacz też

Zobacz hasło bakłażan w Wikisłowniku

Zobacz też kategorię: Potrawy z bakłażana.

Przypisy