| Puk | |
 Zdjęcie Puka, wykonane przez sondę Voyager 2 | |
| Odkrył | Stephen Synnott, Voyager Imaging Team |
| Data odkrycia | 30 grudnia 1985 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1985 U1 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 86 000 km |
| Mimośród | 0,000 |
| Okres obiegu | 0,762 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 0,319° |
| Długość węzła wstępującego | 268,7° |
| Argument perycentrum | 177,1° |
| Anomalia średnia | 245,8° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 162 ± 4 km |
| Powierzchnia | ~82 400 km2 |
| Objętość | ~2,23 × 106 km3 |
| Masa | 2,9 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | 1,3 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,028 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 0,069 |
| Okres obrotu wokół własnej osi | synchroniczny |
| Albedo | 0,11 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) | 19,2 m |
| Temperatura powierzchni | 64 K |
Puk (Uran XV) – największy wewnętrzny księżyc Urana. Spośród wszystkich księżyców odkrytych przez zespół Voyagera 2, jedynie Puk został odkryty na tyle wcześnie, by sonda mogła zostać zaprogramowana w celu szczegółowego sfotografowania go.
Jest on szóstym co do wielkości księżycem Urana, znacznie mniejszym od piątej co do wielkości Mirandy. Orbita Puka jest umiejscowiona wewnątrz jej orbity, a także wewnątrz odkrytego w 2003 r. pierścienia mi, najbardziej zewnętrznego pierścienia planety.
W celtyckiej mitologii i angielskim folklorze, Puk jest psotnym chochlikiem, przez chrześcijan wyobrażanym jako demon zła. Nazwa księżyca pochodzi od Puka, który pojawia się w sztuce Sen nocy letniej Szekspira, w której razem z elfami podróżuje nocami dookoła świata.
| |||||||
