| Quiet Riot | |
 | |
| Rok założenia | 1973 |
| Pochodzenie |  Stany Zjednoczone (Los Angeles w Kalifornii) |
| Gatunek | rock stadionowy[1], heavy metal[1][2], glam rock[1][2], hard rock[1][2], AOR[2], contemporary pop[2], contemporary rock[2] |
| Aktywność | 1975-1980, 1982-1989, 1992-2003, 2005-2008, od 2010 |
| Wytwórnia płytowa | Pasha, Sony Music |
| Obecni członkowie | |
| Frankie Banali Chuck Wright Alex Grossi Mark Huff | |
| Poprzedni członkowie | |
| Kevin DuBrow (zmarły) Randy Rhoads (zmarły) Kelly Garni Drew Forsythe Rudy Sarzo Greg Leon Gary Van Dyke Carlos Cavazo Sean McNabb Paul Shortino Bobby Rondinelli Kenny Hillery (zmarły) Neil Citron Tony Franklin | |
| Strona internetowa | |
Quiet Riot – amerykański zespół grający hard rock/heavy metal założony w 1973 r. z inicjatywy Randy'ego Rhoadsa - późniejszego gitarzystę grupy Ozzy'ego Osbourne'a oraz basistę Kelliego Garniego. Wkrótce do składu dołączył bębniarz Drew Forsythe i wokalista Kevin DuBrow. Zespół szybko zdobył popularność na lokalnej scenie w Hollywood, głównie za sprawą doskonałych umiejętności gitarzysty Randy'ego Rhoadsa, który wysuwał się na frontmana grupy i rozkwitowi sceny glamrockowej. Quiet Riot grając hard rock wylansowała wiele przebojów jak np. " Cum on Feel the Noize" czy "Metal Health". Po tragicznej śmierci gitarzysty w 1982 r. grupa zawiesiła działalność. Kilka lat później nastąpiła reaktywacja, lecz bez Rhoadsa Quiet Riot nigdy już nie grało, tak jak wcześniej. Grupa wielokrotnie została "definitywnie" rozwiązana, jednak za każdym razem wracała na scenę.Po Śmierci Kevina w Listopadzie 2007 zespół został rozwiązany. W 2010 Quiet Riot ponownie uderza, z nowym członkiem zespołu, a zarazem wokalistą, którym jest Mark Huff.
Quiet Riot tak jak wiele innych zespołów z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ma swoją maskotkę (tak jak np. "Eddie the Head" w Iron Maiden, "Vic Rattlehead" Megadethu czy "Snaggletooth" w Motörhead). Jest nią mężczyzna w metalowej masce i "kaftanie bezpieczeństwa", można powiedzieć że jest ona wzorowana na Hannibalu Lecterze
Spis treści |
Od założenia zespołu przez Randy'ego Rhoadsa w roku 1973 do roku 1975 uważanego za oficjalny początek kariery zespołu Quiet Riot zdążyło zdobyć dużą grupę fanów w ich "ojczystym" Los Angeles, jednak do wydania pierwszego albumu zatytułowanego po prostu "Quiet Riot" (często nazywanego również przez fanów zespołu "QR I") miały minąć jeszcze dwa lata.
W roku 1977, w Japonii wydany został pierwszy album "Quiet Riot", nagrany przez oryginalny skład zespołu czyli Kevina DuBrow, Randy'ego Rhoadsa, Kelly'ego Garni i Drewa Forsyntha. Kilka miesięcy później Kelly Garni jako pierwszy opuścił zespół. Na jego miejsce przyszedł nowy basista - Rudy Sarzo. W roku 1978 na rynku Japońskim pojawia się drugi album - "Quiet Riot II" (lub "QR II") nagrany w legendarnej wytwórni "The Record Plant".
W roku 1979 po nieudanej próbie wydania albumu na rynku amerykańskim, po radzie swojego przyjaciela Randy Rhoads jako drugi opuszcza zespół i przenosi się do "Ozzy Osbourne Band". DuBrow i Forsythe natomiast starają się utrzymać "Quiet Riot" na powierzchni i uratować przez rozpadem.
W latach 1980-1982 nazwę "Quiet Riot" zmieniono na "DuBrow" Po śmierci Randy'ego Rhoadsa w katastrofie lotniczej 19 marca 1982, Kevin DuBrow podejmuje próby ponownego połączenia sił jednakże żaden z oryginalnych członków zespołu nie jest tym zainteresowany, dlatego Kevin DuBrow zaczyna szukać nowych muzyków. Bardzo szybko pojawił się nowy skład: Kevin DuBrow jako wokalista, Carlos Cavazo na gitarze, na bas wrócił Rudy Sarzo a skład dopełnił jako perkusista Frankie Banali.
We wrześniu 1982 roku, z małą pomocą producenta Spencera Proffer (Człowieka który później wyprodukował drugi album zespołu W.A.S.P - The last Command), Quiet Riot podpisalo kontrakt z CBS Records a 11 marca 1983 roku ich fani mogli usłyszeć ich debiutancki na amerykańskim rynku album - "Metal Health" (Dwa poprzednie albumy nadal nie istniały w USA). 27 Sierpnia 1983 roku zostaje wydany drugi singel "Cum on feel the noize / Run for cover" "Cum on feel the noize", cover angielskiej glamrockowej grupy Slade przez 2 tygodnie okupywała piąte miejsce listy przebojów "Billboard Top 100". Był to pierwszy heavymetalowy utwór który dotarł do "top 5" tej listy. Sukces tego singla bardzo pomógł wypromować album Metal Health - był to pierwszy pierwszy heavymetalowy album który dotarł do szczytu najbardziej poważanej listy przebojów i stał się numerem 1 w USA. Quiet Riot w dużej mierze sukces ten zawdzięcza Teledyskowi do tego utworu i oczywiście MTV która nadawała go dosłownie bez przerwy. Jako dwie ciekawostki można dodać że:
Na początku lat 80 Quiet riot było pierwszym zespołem tak ciepło potraktowanym przez fanów i krytyków muzycznych. Śmiało można powiedzieć że utorowało drogę zespołom takim jak Mötley Crüe. Quiet Riot zdeklasowało nawet The Police.
Grupa poszła za ciosem i w 7 lipca 1984 wydała kolejny album "Condition Critical", został on uznany za dużo gorszy przez krytyków oraz dosyć kiepski w sprzedaży - sprzedano około jednego miliona kopii. Wydawnictwo to zawierało kolejny cover Slade a mianowicie "Mama weer all crazee now". Nie wiadomo czy była to decyzja zespołu czy producenta. Zainteresowanym tym tematem można polecić dokument VH1 "Behind The Music". W tym czasie frustracja Kevina DuBrow zaczęła narastać do tak wysokich poziomów że zaczął okazywać młodszym zespołom "komu zawdzięczają swój sukces"
To podejsćie spowodowało odejscie Rudy'ego Sarzo w roku 1985. Na jego miejsce przyjęty został Chuck Wright. W roku 1986 na półki sklepowe trafia album "QR III" który okazuje się kolejnym komercyjnym niewypałem. Zdenerwowani członkowie zespołu wyrzucają Kevina z jakby nie patrzeć jego własnego zespołu a jego miejsce zajmuje wokalista Rough Cutt Paul Shortino. Zwolniony również został Chuck Wright a na jego miejsce przyszedł Sean McNabb. W 1988 zespół wreszcie wydaje "Quiet Riot" który technicznie jest albumem nagranym jeszcze z Randym Rhoadsem.W 1989 zespół poróżnił się po zakończeniu trasy koncertowej na Hawajach, Kevin DuBrow walczył o prawa do nazwy "Quiet Riot".
w roku 1991 sytuacja zaczęła się powoli stabilizować, relacje między byłymi członkami powoli przestawały być tak napięte, DuBrow i Cavazzo utworzyli zespół "Heat" szybko jednak zmienili nazwę z powrotem na "Quiet Riot" i wydali album "Terrified" razem z dawnymi członkami - Banallim i Kennym Hillery. Wrócili też na sceny. Razem z Wisconsin's Slam I Am jako supportem ruszyli w trasę. W tym samym roku wydano płytę "Randy Rhoads Years" będącą kompilacją zawierająca utwory z płyt nagranych w wytwórni Columbia jeszcze z Randym Rhoadsem, z na nowo nagranymi partiami wokalnymi oraz wcześniej nie wydanych utworów.
W 1995 roku Kelly Hillery opuścił zespół i piątego czerwca 1996 roku popełnił samobójstwo. Do zespołu ponownie zawitał Chuck Wright, co zaowocowało albumem "Down to the bone". W tym samym roku Quiet Riot wydało także "Greatest Hits" zawierające utwory z lat 80. W 1997 Do zespołu wraca Rudy Sarzo i Quiet Riot Ponownie wyrusza w trasę. Trasy tej nie można uznać za udaną, zespół kilkukrotnie został aresztowany a jeden wściekły fan wytacza Kevinowi proces sądowy za odniesione podczas koncertu obrażenia. Grupa jednak się nie poddaje i w roku 1999 wydaje kolejny album "Alive and well".
W 2001 roku Grupa ponownie wraca z nowym albumem - "Guilty Pleasures". Dwa lata później oficjalnie zostaje rozwiązana. Jednak po kolejnych dwóch latach ponownie łączą swoje siły w składzie:
W styczniu 2006 z zespołu odchodzą Wright i Grossi, w grupie powstały duże rotacje wśród muzyków, zanim jednak sytuacja się wyklarowała w zespole znów byli Wright i Grossi. 3 października 2006 premierę ma nowa płyta "Rehab" nagrana w składzie:
Gościnnie pojawia się także Glenn Hughes
13.07.2007 Grupa zagrała na glamrockowym festiwalu "Rocklahoma" a 19.09.2007 zagrała darmowy koncert w Biloxi w stanie Missouri
Dnia 25 listopada 2007 roku w wieku 52 lat na skutek przypadkowego przedawkowania kokainy zmarł frontman grupy Kevin DuBrow.
Kompletna chronologiczna lista wszystkich składów Quiet Riot od roku 1975 do 2007.
| 1975-1978 | DuBrow, Rhoads, Garni, Forsythe | |
| 1978 | DuBrow, Rhoads, Sarzo, Forsythe | |
| 1981 | DuBrow, Cavazo, Cavazo, Banali | |
| 1982 | DuBrow, Cavazo, Wright, Banali | |
| 1982-1984 | DuBrow, Cavazo, Sarzo, Banali | |
| 1985-1986 | DuBrow, Cavazo, Wright, Banali | |
| 1987 | Shortino, Cavazo, Wright, Banali | |
| 1987 | Shortino, Cavazo, Sarzo, Banali | |
| 1987-1989 | Shortino, Cavazo, McNabb, Banali | |
| 1991-1994 | DuBrow, Cavazo, Hillery, Banali | |
| 1995-1996 | DuBrow, Cavazo, Wright, Banali | |
| 1997-2001 | DuBrow, Cavazo, Sarzo, Banali | |
| 2001 | Shortino, Cavazo, Sarzo, Banali | |
| 2001-2003 | DuBrow, Cavazo, Sarzo, Banali | |
| 2005 | DuBrow, Grossi, Wright, Banali | |
| 2006 | DuBrow, Guns, Banali | |
| 2006 | DuBrow, Morris, Carver, Banali | |
| 2006 | DuBrow, Citro, Franklin, Banali Pettersson, Dimeo, DeFarfalla | |
| 2006-2007 | DuBrow, Grossi, Wright, Banali | |
| 2010+ | Huff, Grossi, Wright, Banali |
