Röntgensatellit (ROSAT z ang. ROentgen SATellite), był sztucznym satelitą zbudowanym specjalnie do badań promieniowania rentgenowskiego. Został wystrzelony 1 czerwca 1990 roku. Satelita działał na orbicie okołoziemskiej odległej o 580 km od Ziemi do 12 lutego 1999. Dzięki udanym badaniom odkryto i skatalogowano kilkanaście tysięcy źródeł promieniowania rengenowskiego. Satelita dokonał przeglądu całego nieba na falach X oraz przeprowadził badania struktury rentgenowskiego promieniowania tła.
Satelitę ROSAT wyniosła rakieta nośna Delta II 6920-10 (Delata II). Start nastąpił 1 czerwca 1990 o godzinie 21:50:00 czasu UTC z kosmodromu na Przylądku Canaveral z platformy startowej LC17A.
ROSAT został zbudowany i umieszczony na orbicie dzięki współpracy Niemiec, Stanów Zjednoczonych oraz Wielkiej Brytanii. Na pokładzie tego satelity umieszczono teleskop rentgenowski, którego średnica wynosi 83 cm oraz kilka detektorów promieniowania X. Pierwotnie zakładano, że czas pracy satelity będzie wynosił około 2,5 roku. Jednak później zdecydowano się ten czas wydłużyć. Dzięki pracy tych urządzeń odkryto między innymi, że promieniowani rentgenowskie jest emitowane także przez komety.
ROSAT o masie 2424 kg, okrążał Ziemię po kołowej orbicie oddalonej od powierzchni o 580 km. Na jego pokładzie znajdował się teleskop rentgenowski o średnicy 83 cm i ogniskowej 240 cm oraz trzy detektory promieniowania pozwalające na rejestrację obrazów o dużej zdolności rozdzielczej i widm obserwowanych obiektów. Satelita miał funkcjonować przez 2,5 roku, ale użytecznych naukowo danych (np. o promieniowaniu rentgenowskim komet, które zostało odkryte podczas obserwacji komety Hyakutake w marcu 1996 r.) dostarczał aż do września 1998 r.
W 1999 roku wysłużonego satelitę ROSAT zastąpił teleskop kosmiczny Chandra.
